يادنامه - مؤسسة الخوئي الإسلامية - الصفحة ٦٣ - تدريس

و ناراحتى اقتصادى، من چنان سرگرم درس و بحث بودم كه بكلى، موضوع نامه را فراموش كرده بودم.
و هم ايشان دربارهء تلاش و كوشش آيت الله فقيد در تحصيل، مى‌فرمايند:
... مقدارى از آفتاب گذشت ...بعد رفتم منزل آيت الله خوئى (رحمهء الله عليه) ، يك بيرونى كوچك داشتند، تا من در را باز كردم ايشان از خواب برخاستند.
ايشان فرمودند: منيك هفته بود به جهت كثرت درس و بحث نتوانسته بودم درس آيت الله نائينى را بنويسم، ديدم امشب هم كه مى‌خواهيم مسجد كوفه بمانيم، به اين خاطر ديشب، از ابتداى شب، شروع به نوشتن كردم تا اذان صبح، بعد نماز خواندم، اين بود كه بعد از نماز مقدارى استراحت كردم.
آرى در طريق آموختن، بعد از توكل بر ايزد منان و رعايت تقوا، مشكلات را هيچ انگاشتن شرط اول است. بدون تحمل رنج راه و بيدار خوابى‌ها نمى‌توان به مقصد رسيد.

تدريس

مرحوم آيت الله خوئى از كودكى و نوجوانى خويش به هوش و استعداد، موصوف و به فضل و حافظه، معروف بوده است. وى در خلال تحصيل، به تدريس نيز پرداخته و هر كتابى را كه‌
درس مى‌گرفته، كتاب پيش از آن را تدريس مى‌كرده است. معظم له خود در اين باره فرموده است:
«زمانى كه دومين جلد شرح لمعه را فرا مى‌گرفتم، خود به تدريس