يادنامه - مؤسسة الخوئي الإسلامية - الصفحة ٥١ - آثار اصولى آيت الله العظمى خوئى

نفر از شاگردان او و فرزندش سيد محمد تقى خوئى كسى حضور نداشت.
آنان به ظاهر جنازهء آيت الله العظمى خوئى را به خاك سپردند ولى در حقيقت كوهى از علم و دانش و جهانى از سعى و تلاش را زير خاك نمودند و همان مطلبى را كه شاعر شيعه عصر امام صادق عليه السلام به هنگام دفن آن حضرت در سوگ ايشان گفت ما نيز در وصف فرزند آن حضرت يعنى آيت الله العظمى خوئى يادآور مى‌شويم زيرا «ألوالد سر ابيه» آن شاعر گفت:
{ أقول و قد راحو به يحملونه }
{ على كاهل من حامليه و عانق }
{ أتدرون ماذا تحملون إلى الثرى }
{ ثبيراً هوى من رأس علياء شاهق }
{ غداهء حثى الحاثون فوق ضريحه }
{ تراباً و اولى كان فوق المفارق }
(مى‌دانيد چه گوهر گرانبهائى را به سوى خاك مى‌بريد؟ گوهر علمى را زير خروارها خاك مى‌نهيد. صبحگاهان كه خاك بر روى قبر او مى‌ريختند اى كاش به جاى ريختن آن بر روى قبر، بر سر خود مى‌پاشيدند.)
«فسلام الله عليه يوم ولد و يوم مات و يوم يبعث حيّاً»
ما اين ضايعه بزرگ را به حضور ولى عصر (عج الله فرجه) و مراجع بزرگ و بالأخص بيت شريف و رفيع آن مرجع و بازماندگان وى تسليت مى‌گوئيم و براى همگان صبر جميل و اجر جزيل مى‌طلبيم.