اصول كافى است، متقن‌ترين مسائل عقيدتى را مطرح كرده و برهان و دليلى كه از ائمه اهل بيت پيامبر پيروان آن‌ها وارد شده گرد آورده است اين كتاب در ٨ جلد منتشر شده و در حدود ١٦١٩٩ حديث در آن هست نويسندگان سنى و شيعه به ستايش او پرداخته و او را والاترين محدث در جهان اسلام مى‌دانند، و من فقط به گوشه‌اى از عظمت كتاب او اشاره مى‌كنم كه كمتر مورد توجه است و آن عناوين ابوابى است كه وى در نر گرفته است و عنوان هر بابى گويا و فهرست اجمالى روايات آن باب است، در حالى كه عناوينى كه بخارى براى ابواب خود در نظر گرفته است در مواردى گويا نبوده و در پاره‌اى موارد، مناسب نيست.
در عصر كلينى دو فقيه عاليقدر مى‌زيستند كه هر يك با نوشته‌ها و تلاش‌هاى خود به وظيفهء نگهبانى تشيع جامه عمل پوشانيده‌اند يعنى:
٥ - على بن موسى بن بابويه (صدوق) متوفاى ٣٢٩ مولف كتاب «الشرايع» و غيره كه در شهرستان قم به خاك سپرده شد و مرقد او زيارتگاه است و در عظمت روحى او همين بس كه نامه‌اى به وسيلهء يكى از نواب عص ر غيبت صغرى خدمت حضرتش نوشته و در آن، در خواست حاجتى نموده بود كه از طريق دعاى آن حضرت برآورده شد و خدا به او دو فرزند عنايت كرد كه هر دو مانند در شاهوار بر تارك تشيع درخشيدند.
٦ - ابن ابى عقيل مولف كتاب «المتمسك بحبل آل الرسول» و غيره كه فقيهى بزرگوار و معاصر با كلينى و مرجع رسمى شيعيان در عصر خود بود شيخ نجاشى (٣٧٢ - ٤٥٠) مى‌نويسد:
«شيعيان خراسان كه براى انجام وظيفه حج وارد عراق مى‌شوند