الکلام اللطیف؛ شرح فارسی بر تصریف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٤ - صرف اجوف يائى

استقامة: در اصل « استقواما » بود آنچه در « اجابة » گفتيم عينا در آن جارى شد.

انقاد: در اصل « انقود » بود واو ماقبل مفتوح به الف قلب شد.

ينقاد: در اصل « ينقود » بود واو ماقبل مفتوح به الف قلب شد.

انقيادا: در اصل « انقوادا » بود واو ماقبل مكسور به ياء قلب شد.

اختار: در اصل « اختير » بود ياء ماقبل مفتوح به الف قلب گرديد.

يختار: در اصل « يختير » بود ياء ماقبل مفتوح به الف قلب شد.

اختيارا: بر اصل خود باقى است و در آن اعلالى نشده.

و اذا بنيتها للمفعول: ضمير مؤنّث در « بنيتها » به افعال مذكور راجع است.

اجيب: در اصل « اجوب » بود كسره بر واو ثقيل بود بماقبل دادند سپس واو ماقبل مكسور به ياء قلب شد.

يجاب: در اصل « يجوب » بود فتحه واو را بماقبل داده سپس واو ماقبل مفتوح به الف قلب گرديد.

استقيم: در اصل « استقوم » بود كسره بر واو ثقيل بود بماقبل دادند سپس واو ماقبل مكسور به ياء قلب شد.

يستقام: در اصل « يستقوم » بود فتحه واو را بماقبل داده سپس بمناسبت فتحه واو بالف قلب گرديد.

انقيد: در اصل « انقود » بود كسره بر واو ثقيل بود بماقبل داده سپس واو ماقبل مكسور بياء قلب شد.

ينقاد: در اصل « ينقود » بود واو ماقبل مفتوح بالف قلب گرديد.

اختير: در اصل « اختير » بود كسره بر ياء ثقيل بود بماقبل داده پس از آنكه حركت ماقبل را ساقط كردند.

يختار: در اصل « يختير » بود ياء ماقبل مفتوح بالف قلب شد.