الکلام اللطیف؛ شرح فارسی بر تصریف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٦ - فصل در بيان امثله تصريف اين افعال

فالمبنىّ للفاعل منه: ضمير در « منه » به ماضى برمى‌گردد.

ما كان اوّله مفتوحا: ضمير در « اوّله » به « ما » راجع است.

او كان اوّل متحرّك منه مفتوحا: ضمير در « منه » به « ما » برمى‌گردد.

الى آخره: باقى صيغه‌هاى چهارده‌گانه عبارتند از:

نصرت (يارى كرد يكزن غائب در زمان گذشته).

نصرتا (يارى كردند دو زن غائب در زمان گذشته).

نصرن (يارى كردند زنان غائب در زمان گذشته).

نصرت (يارى كردى تو يكمرد حاضر در زمان گذشته).

نصرتما (يارى كرديد شما دو مرد حاضر در زمان گذشته).

نصرتم (يارى كرديد شما مردان حاضر در زمان گذشته).

نصرت (يارى كردى تو يكزن حاضر در زمان گذشته).

نصرتما (يارى كرديد شما دو زن حاضر در زمان گذشته).

نصرتنّ (يارى كرديد شما زنان حاضر در زمان گذشته).

نصرت (يارى كردم من در زمان گذشته).

نصرنا (يارى كرديم ما در زمان گذشته).

على هذه المذكورة افعل: مقصود چهارده صيغه فعل ماضى از باب افعال است همچون:

اكرم (احسان نمود يك مرد غائب در زمان گذشته).

اكرما (احسان نمودند دو مرد غائب در زمان گذشته).

اكرموا (احسان كردند مردان غائب در زمان گذشته).

تا آخر صيغه‌هاى چهارده‌گانه.

فاعل: منظور چهارده صيغه فعل ماضى از باب مفاعلة است همچون:

ضارب (زدوخورد نمود يكمرد غائب در زمان گذشته).