الکلام اللطیف؛ شرح فارسی بر تصریف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٥ - «لام» امر

لن تنصر هرگز يك زن غائب يارى نميكند در زمان حال يا آينده.

مؤنّث غائب لن تنصرا هرگز دو زن غائب يارى نميكنند در زمان حال يا آينده.

لن ينصرن هرگز زنان غائب يارى نميكنند در زمان حال يا آينده.

لن تنصر هرگز تو يكمرد حاضر يارى نميكنى در زمان حال يا آينده.

مذكّر حاضر لن تنصرا هرگز شما دو مرد حاضر يارى نميكنيد در زمان حال يا آينده.

لن تنصروا هرگز شما مردان حاضر يارى نميكنيد در زمان حال يا آينده.

لن تنصري هرگز تو يكزن حاضر يارى نميكنى در زمان حال يا آينده.

مؤنّث حاضر لن تنصرا هرگز شما دو زن حاضر يارى نميكنيد در زمان حال يا آينده.

لن تنصرن هرگز شما زنان حاضر يارى نميكنيد در زمان حال يا آينده.

متكلّم وحده لن انصر هرگز يارى نميكنم در زمان حال يا آينده.

متكلّم مع الغير لن ننصر هرگز يارى نميكنيم در زمان حال يا آينده.

متن: و من الجوازم لام الامر، فتقول في امر الغايب: لينصر، لينصرا، لينصروا، لتنصر، لتنصرا، لينصرن. و كذلك، ليضرب و ليعلم و ليدحرج و غيرها.

ترجمه:

«لام» امر

از جمله الفاظى كه جزم بفعل مضارع مى‌دهند لام امر مى‌باشد، پس در امر غائب مى‌گوئى:

لينصر بايد كمك كند يكمرد غائب در زمان حال.

لينصرا بايد كمك كنند دو مرد غائب در زمان حال.

لينصروا بايد كمك كنند مردان غائب در زمان حال.

لتنصر بايد كمك كند يكزن غائب در زمان حال.

لتنصرا بايد كمك كنند دو زن غائب در زمان حال.

لينصرن بايد كمك كنند زنان غائب در زمان حال.