الکلام اللطیف؛ شرح فارسی بر تصریف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٤ - موارد وقوع چهار حرف زائد در فعل مضارع

مى‌باشد همچون:

اضرب (مى‌زنم من در زمان حال يا آينده).

و مورد وقوع نون نيز تنها يك مورد است و آن بر سر صيغه متكلّم مع الغير درمى‌آيد نظير:

نضرب (مى‌زنيم ما در زمان حال يا آينده).

و مورد وقوع تاء هشت صيغه مى‌باشد بشرح زير:

١- مفرد مذكّر مخاطب مانند:

تضرب (مى‌زنى تو يكمرد حاضر در زمان آينده).

٢- تثنيه مذكّر مخاطب مانند:

تضربان (مى‌زنيد شما دو مرد حاضر در زمان آينده).

٣- جمع مذكّر مخاطب مانند:

تضربون (مى‌زنيد شما مردان حاضر در زمان آينده).

٤- مفرد مؤنّث مخاطب مانند:

تضربين (مى‌زنى تو يكزن حاضر در زمان آينده).

٥- تثنيه مؤنّث مخاطب مانند:

تضربان (مى‌زنيد شما دو زن حاضر در زمان آينده).

٦- جمع مؤنّث مخاطب مانند:

تضربن (مى‌زنيد شما زنان حاضر در زمان آينده).

٧- مفرد مؤنّث غائب مانند:

تضرب (مى‌زند يكزن غائب در زمان آينده).

٨- تثنيه مؤنّث غائب مانند:

تضربان (مى‌زنند دو زن غائب در زمان آينده).

و مورد وقوع ياء چهار صيغه مى‌باشد بشرح زير:

١- مفرد مذكّر غائب مانند: