غسل ميت (٤٥٥) واجب است ميت را سه غسل بدهند: اول غسل با آبى كه به سدر مخلوط باشد. دوم غسل با آبى كه به كافور مخلوط باشد. سوم غسل با آب خالص، و مراعات اين ترتيب لازم است و در صورت به هم خوردن ترتيب، از همان جا كه به هم خورده اعاده كنند.
(٤٥٦) سدر و كافور بايد به اندازه اى زياد نباشد كه آب را مضاف كند و به اندازه اى كم نباشد كه عرفا نگويند سدر و كافور با آب مخلوط شده است.
(٤٥٧) اگر سدر و كافور يا يكى از اينها پيدا نشود، يا استعمال آن جايز نباشد، مثل آن كه غصبى باشد، بايد به جاى هر كدام كه ممكن نيست بنابر احتياط واجب ميت را با آب خالص غسل بدهند، و اقوى در مكان غسل اين است كه بايد مباح باشد.
(٤٥٨) كسى كه ميت را غسل مىدهد، بايد مسلمان و دوازده امامى و عاقل باشد و مسائل غسل را هم بداند.
(٤٥٩) كسى كه ميت را غسل مىدهد، بايد قصد قربت داشته باشد يعنى غسل را براى انجام فرمان خداوند عالم بجا آورد، و اگر به همين نيت تا آخر غسل سوم باقى باشد كافى است و تجديد نيت لازم نيست، اگر چه احوط است.
(٤٦٠) غسل بچه مسلمان اگر چه از زنا باشد، بنا بر احتياط، واجب است. و غسل، كفن، دفن كافر و اولاد او، جايز نيست. و كسى كه از بچگى ديوانه بوده و به حال ديوانگى بالغ شده، چنانچه پدر و مادر او يا يكى از آنان مسلمان باشند، بايد او را غسل داد و اگر هيچ كدام از آنان مسلمان نباشند، غسل دادن او جايز نيست.
(٤٦١) بچه سقط شده را، اگر چهار ماه يا بيشتر دارد، بايد بنا بر احتياط واجب غسل بدهند و اگر چهار ماه ندارد، بايد در پارچه اى بپيچند و بدون غسل دفن كنند.
(٤٦٢) كسى كه كشتن او به رجم يا قصاص و مانند اينها واجب شده است در