يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته به دستورى كه بعدا گفته مىشود بجا آورد، ولى احتياط در اين است كه يك ركعت ايستاده بخواند.
٢ - شك بين دو و چهار بعد از سر برداشتن از سجده‌ دوم، كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند و بعيد نيست استحباب دو سجده ‌سهو بعد از نماز احتياط.
٣ - شك بين دو و سه و چهار بعد از سر برداشتن از سجده‌ دوم، كه بايد بنا را بر چهار بگذارد و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نشسته بجا آورد، ولى اگر بعد از سجده‌ اول يا پيش از سر برداشتن از سجده‌ دوم يكى از اين سه شك برايش پيش آيد بايد نماز را رها كند و دوباره بخواند.
٤ - شك بين چهار و پنج بعد از سر برداشتن از سجده‌ دوم، كه بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو سجده ‌سهو بجا آورد، ولى اگر بعد از ركوع ركعتى كه در آن شك كرده و پيش از سر برداشتن از سجده‌ دوم، اين شك براى او پيش آيد، بنا بر احتياط واجب بايد به دستورى كه گفته شد عمل كند و نماز را دوباره هم بخواند.
٥ - شك بين سه و چهار، كه در هر جاى نماز باشد، بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بجا آورد.
٦ - شك بين چهار و پنج در حال ايستاده قبل از ركوع، كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و نماز را سلام دهد و يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بجا آورد و بنا بر احتياط دو سجده ‌سهو نيز انجام دهد.
٧ - شك بين سه و پنج در حال ايستاده قبل از ركوع، كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و نماز را سلام دهد و دو ركعت نماز احتياط ايستاده بجا آورد و بعيد نيست استحباب دو سجده ‌سهو براى آنچه زياد شده است، و اگر اين شك بعد از ركوع باشد احوط اين است كه آن ركعت را تمام كند و يك ركعت ديگر هم بخواند و بعد از سلام، نماز را اعاده كند، و هم چنين احتياط اين است كه در شك بين دو و پنج بعد از سر برداشتن از سجده دوم نماز را تمام كند و دوباره آن را بخواند.