يا آب براى آن ضرر دارد، بايد به دستور جبيره عمل كرده و احتياطا تيمم نمايد.
(٣٤٢) اگر در جاى وضو يا غسل چيزى چسبيده است كه برداشتن آن ممكن نيست، يا به قدرى مشقت دارد كه نمىشود تحمل كرد، بايد بنا بر اظهر به دستور جبيره عمل كند. و احتياط در جمع بين تيمم و وضوى جبيره اى است.
(٣٤٣) غسل جبيره اى مثل وضوى جبيره اى است، ولى بايد بنا بر احوط آن را ترتيبى بجا آورند.
(٣٤٤) كسى كه وظيفه او تيمم است اگر در بعضى از جاهاى تيمم او زخم يا دمل يا شكستگى باشد، بايد به دستور وضوى جبيره اى تيمم جبيره اى نمايد.
(٣٤٥) كسى كه بايد با وضو يا غسل جبيره اى نماز بخواند، چنانچه بداند كه تا آخر وقت عذر او بر طرف نمىشود، مىتواند در اول وقت نماز بخواند و اگر بعد از نماز عذر زائل شد اعاده‌ نماز لازم نيست، بلكه با همان وضوى جبيره اى مىتواند كارهاى ديگرى هم كه وضو لازم دارد انجام دهد. ولى اگر اميد دارد كه تا آخر وقت عذر او بر طرف مىشود، احتياط واجب آن است كه صبر كند و اگر عذر او بر طرف نشد در آخر وقت نماز را با وضو يا غسل جبيره اى بجا آورد.
(٣٤٦) اگر انسان براى مرضى كه در چشم او است موى چشم خود را بچسباند، به طورى كه آب به تمام ظاهر بشره و موها نرسد، بايد وضو و غسل را جبيره اى انجام دهد و احتياطا تيمم هم بنمايد.
(٣٤٧) كسى كه نمىداند وظيفه اش تيمم است يا وضوى جبيره اى، در صورتى كه حجتى بر تعيين يكى ندارد بنا بر احتياط واجب بايد هر دو را بجا آورد.
(٣٤٨) نمازهايى را كه انسان با وضوى جبيره اى خوانده صحيح است و بعد از آن كه عذرش بر طرف شد، با همان وضو مىتواند نمازهاى بعد را نيز بخواند. ولى اگر براى آن كه نمىدانسته تكليفش وضوى جبيره اى است يا تيمم هر دو را انجام داده باشد، بنا بر احتياط واجب در صورت بقاى جهل، براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.