چه احتياط مستحب آن است كه از در ازا به اندازه در ازاى يك انگشت و از پهنا به اندازه پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد، و واجب است در صورت امكان مسح با كف دست باشد نه با پشت آن.
(٢٥١) لازم نيست مسح سر بر پوست آن باشد بلكه بر موى جلو سر هم صحيح است ولى كسى كه موى جلو سر او به اندازه اى بلند است كه اگر مثلا شانه كند به صورتش مىريزد، يا به جاهاى ديگر سر مىرسد، بايد بيخ موها را مسح كند يا فرق سر را باز كرده پوست سر را مسح نمايد. و اگر مقدارى را كه به صورت مىريزد يا به جاهاى ديگر سر مىرسد جلو سر جمع كند و بر آنها مسح نمايد، يا بر موى جاهاى ديگر سر، كه جلو آن آمده مسح كند باطل است (٢٥٢) بعد از مسح سر بايد با ترى آب وضو كه در دست مانده روى پاها را از سر يكى از انگشت ها تا برآمدگى روى پا مسح كند. و احتياط مستحب اين است كه تا مفصل پا مسح نمايد.
(٢٥٣) پهناى مسح پا به هر اندازه باشد كافى است، ولى بهتر آن است كه به اندازه پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد، و بهتر از آن مسح تمام روى پا است.
(٢٥٤) اگر در مسح پا، همه‌ دست را روى همه‌ پا بگذارد و كمى بكشد صحيح است.
(٢٥٥) در مسح سر و روى پا بايد دست را روى آنها بكشد پس اگر دست را نگهدارد و سر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است، ولى اگر موقعى كه دست را مىكشد سر يا پا مختصرى حركت نمايد اشكال ندارد.
(٢٥٦) جاى مسح بايد خشك باشد، و اگر به قدرى تر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است، ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست است، اشكال ندارد.
(٢٥٧) اگر براى مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با آب خارج تر كند، بلكه بايد از اعضاى ديگر وضو رطوبت بگيرد و با آن مسح نمايد، و بنا بر احتياط بايد اول از ترى موى ريش و ابرو كمك بگيرد و اگر در آنها