بين نماز، اگر چه به عربى نباشد، مانعى ندارد ولى خلاف احتياط است حتى در قنوت. ولى بنا بر احتياط واجب ذكرهاى مستحبى ركوع، سجود و تشهد را به غير عربى نخواند.
(٩٣٣) اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمدا يا احتياطا چند مرتبه بگويد، اشكال ندارد. مگر اين كه به نظم واجب ديگر، مثل قرائت و يا ذكر واجب صدمه بزند.
(٩٣٤) در حال نماز، انسان نبايد به ديگرى سلام كند و اگر ديگرى به او سلام كند، بايد مثل سلام او جواب بدهد. بنا بر اين اگر گفت: سلام عليكم، جواب بگويد: سلام عليكم، و اگر گفت: السلام عليك، بايد در جواب بگويد: السلام عليك.
(٩٣٥) انسان بايد جواب سلام را در نماز و غير نماز فورا بگويد، و اگر عمدا يا از روى فراموشى جواب سلام را به قدرى طول دهد كه اگر جواب بگويد جواب آن سلام حساب نشود، چنانچه در نماز باشد نبايد جواب بدهد، و در غير نماز، ديگر جواب دادن واجب نيست.
(٩٣٦) بايد جواب سلام را طورى بگويد كه سلام كننده بشنود، ولى اگر سلام كننده كر باشد، چنانچه انسان به طور معمول جواب او را بدهد كافى است.
(٩٣٧) نمازگزار مىتواند به جاى رد سلام جواب سلام را به قصد دعاء بگويد.
(٩٣٨) اگر زن يا مرد نامحرم يا بچه مميز يعنى بچه اى كه خوب و بد را مىفهمد و به معناى سلام آگاه است، به نمازگزار سلام كند، نمازگزار بايد جواب او را بدهد.
(٩٣٩) اگر نمازگزار جواب سلام را ندهد معصيت كرده ولى نمازش صحيح است.
(٩٤٠) اگر كسى به نمازگزار غلط سلام كند به طورى كه سلام حساب نشود، جواب او واجب نيست، مگر اين كه احتمال بدهد كه سلام كننده نمىتواند به طور صحيح سلام دهد، كه در اين صورت رد سلام واجب است.
(٩٤١) جواب سلام كسى كه مسلمان نيست، در نماز، واجب نيست بلكه