باشند. و احتياط مستحب براى امام نيز اين است كه نيت امامت كند، اگر چه با عدم نيت امامت و تنها قصد وظيفه فعليه، نماز جمعه از همگى صحيح است.
مسأله ٢١ - در نماز جمعه سوره‌ معينى معتبر نيست، ولى مستحب است در ركعت اول پس از حمد، سوره‌ جمعه و در ركعت دوم بعد از حمد، سوره منافقون خوانده شود.
مسأله ٢٢ - مستحب است كه حمد و سوره در نماز جمعه بلند خوانده شود.
مسأله ٢٣ - در نماز جمعه دو قنوت مستحب است: يكى در ركعت اول قبل از ركوع كه پس از خواندن قنوت به ركوع مىرود، و ديگرى در ركعت دوم بعد از ركوع كه پس از پايان قنوت به سجده مىرود.
مسأله ٢٤ - اگر نمازگزار اشتباها در ركعت دوم پس از قنوت به ركوع رود و پيش از رسيدن به حد ركوع يادش بيايد، بايد به سجده برود. و نيز اگر در حال رسيدن به حد ركوع ملتفت شد و در آن حال هيچ مكث ركوعى نكرد، به سجده مىرود و نمازش صحيح است، اما اگر مكث كرد نمازش باطل است.
مسأله ٢٥ - اگر مأموم به ركعت اول نماز جمعه نرسيد ولى به ركعت دوم آن كه در وقت نماز جمعه به جا آورده مىشود رسيد، اگر چه تنها به ركوع امام برسد نماز جمعه‌ او صحيح است و ركعت دوم را خودش فرادى مىخواند. ولى اگر شك كند كه ركوع امام را درك كرده يا نه، نماز جمعه‌ او باطل است و نماز ظهر مى خواند.
مسأله ٢٦ - در موقعى كه نماز جمعه بر واجد شرائط، وجوب تعيينى دارد، اگر بداند كه در صورت حركت براى حضور در جمعه به ركوع ركعت آخر هم نمىرسد، مىتواند نماز ظهر را شروع كند و لازم نيست يقين كند كه نماز جمعه تمام شده است.
و هم چنين نماز ظهر صحيح است اگر آن را با نيت قربت خواند و در اثناء آن يا بعد از فراغ معلوم شد كه از اول متمكن از انجام نماز جمعه نبوده است.
مسأله ٢٧ - شخص خنثى اگر به نماز جمعه حاضر شود نمازش صحيح است، ولى نمىتواند خود امام شود و يا تكميل عدد لازم كند.
مسأله ٢٨ - اگر بعد از زوال، اذان نماز براى جمعه گفته شد، براى دفعه دوم اذان