" موارد فسخ معامله " حق به هم زدن معامله را " خيار " گويند و خريدار و فروشنده در يازده صورت، مىتوانند معامله را به هم بزنند: ١ - آن كه از مجلس معامله متفرق نشده باشند و اين خيار را " خيار مجلس " گويند.
٢ - آن كه مغبون شده باشند، (خيار غبن).
٣ - در معامله قرارداد كنند كه تا مدت معينى هر دو يا يكى از آنان بتواند معامله را به هم بزند (خيار شرط).
٤ - فروشنده يا خريدار مال خود را بهتر از آنچه هست نشان دهد و طورى كند كه قيمت مال در نظر طرف مقابل زياد شود (خيار تدليس).
٥ - فروشنده يا خريدار شرط كند كه كارى انجام دهد، يا شرط كند مالى را كه مىدهد به طور مخصوصى باشد، و به آن شرط عمل نكند كه در اين صورت ديگرى مىتواند معامله را به هم بزند (خيار تخلف شرط).
٦ - در جنس يا عوض آن عيبى باشد (خيار عيب).
٧ - معلوم شود مقدارى از جنس را كه فروخته اند، مال ديگرى است، كه اگر صاحب آن به معامله راضى نشود، خريدار مىتواند تمام معامله را به هم بزند يا پول آن مقدار را از فروشنده بگيرد، و نيز اگر معلوم شود مقدارى از چيزى را كه خريدار به عنوان عوض داده، مال ديگرى است و صاحب آن راضى نشود، فروشنده مىتواند تمام معامله را به هم بزند، يا عوض آن مقدار را از خريدار بگيرد (خيار شركت).
٨ - فروشنده خصوصيات جنس معينى را كه مشترى نديده به او بگويد و بعد معلوم شود آن گونه كه گفته، نبوده است، كه در اين صورت مشترى مىتواند معامله را به هم بزند، و نيز اگر مشترى خصوصيات عوض معينى را كه مىدهد بگويد، بعد