" راه ثابت شدن اول ماه " اول ماه به پنج طريق ثابت مىشود: اول: خود انسان ماه را ببيند.
دوم: عده اى كه از گفته‌ آنان يقين يا اطمينان پيدا مىشود، بگويند ماه را ديده ايم، و هم چنين است هر چيز كه به واسطه ‌آن يقين پيدا شود، و ممكن است از اين قبيل باشد، هنگامى كه ماه جديد به صورت طوق دار مشاهده شود، يعنى علاوه بر نيم دايره‌ هلال كه كاملا نورانى است، نيمه‌ ديگر آن كه تاريك است همراه با هاله اى از نور كم ديده شود، كه چنين حالتى مىتواند نشانه اين باشد كه روز گذشته روز اول ماه بوده و فردا روز دوم است. همچنين اگر به دليل ديده نشدن ماه در شب سى ام ماه گذشته بنا بر استصحاب حكم شود كه آن روز، روز سى ام است، اما در شب سيزدهم ماه آينده، ماه به صورت بدر كامل ديده شود، كه همين علامت، مىتواند نشانه‌ اين باشد كه آن شب در واقع شب چهاردهم ماه است و ماه گذشته بيست و نه روز بوده است.
سوم: دو مرد عادل بگويند كه در شب ماه را ديده ايم يا اين كه يكى بگويد ماه را ديدم، و ديگرى بگويد سى روز قبل، ماه شعبان را ديدم، ولى اگر صفت ماه را بر خلاف يكديگر بگويند، يا شهادتشان خلاف واقع باشد مثل اين كه بگويند داخل دايره‌ ماه طرف افق بود، اول ماه ثابت نمىشود.
چهارم: سى روز از اول ماه شعبان بگذرد كه به واسطه ‌آن، اول ماه رمضان ثابت مىشود و سى روز از اول رمضان بگذرد كه به واسطه ‌آن، اول ماه شوال ثابت مىشود.
پنجم: حاكم شرع حكم كند كه اول ماه است بنا بر اظهر.
(١٣٧٠) اول ماه با پيشگويى منجمين ثابت نمىشود، ولى اگر انسان از گفته‌ آنان يقين يا اطمينان پيدا كند، بايد به آن عمل نمايد.
(١٣٧١) اگر اول ماه رمضان براى كسى ثابت نشود و روزه نگيرد. بعد ثابت شود