ارث (٢٢٠٣) كسانى كه به واسطه خويشى ارث مىبرند سه دسته يا طبقه هستند: طبقه اول: پدر و مادر و اولاد ميت است و با نبودن اولاد، اولاد اولاد، هر چه پايين آيند، كه هر كدام آنان كه به ميت نزديكتر است ارث مىبرد بدين معنى كه مثلا اگر نوه ميت هست نتيجه او ارث نمىبرد. و تا يك نفر از اين طبقه هست طبقه دوم ارث نمىبرند، مگر اين كه كسى كه از طبقه اول وجود دارد، شرعا از ارث ممنوع شود، كه در اين صورت نوبت به طبقه دوم مىرسد.
طبقه دوم: جد، يعنى پدر بزرگ و پدر او، هر چه بالا رود، و جده، يعنى مادر بزرگ و مادر او، هر چه بالا رود، پدرى باشد يا مادرى، و خواهر و برادر، و با نبودن برادر و خواهر، اولاد ايشان، هر كدام آنان كه به ميت نزديكتر است ارث مىبرد كه معناى آن طبقه اول گفته شد. و تا يك نفر از اين طبقه هست طبقه سوم ارث نمىبرد.
طبقه سوم: عمو، عمه، دايى، خاله، هر چه بالا روند، و اولاد آنان هر چه پايين آيند، و تا يك نفر از عموها، عمه ها، دايى ها، و خاله هاى ميت زنده اند، اولاد آنان ارث نمىبرند، ولى اگر ميت عموى پدرى و پسر عموى پدر و مادرى داشته باشد، و غير از اينها و ارثى نداشته باشد، ارث به پسر عموى پدر و مادرى مىرسد و عموى پدرى ارث نمىبرد. اگر ميت و ارثى از قبيل پسر يا دختر عمو، يا پسر يا دختر عمه، يا پسر يا دختر خاله كه از طرف پدر و مادر هستند و از طرف ديگر عمو يا عمه يا دايى يا خاله از طرف پدر يا فقط مادر دارد، احتياط در اين است كه دو طبقه با هم صلح نمايند.
(٢٢٠٤) اگر عمو، عمه، دايى و خاله خود ميت و اولاد آنان و اولاد اولاد آنان