وضو بگيرد و مبادرت به تيمم ننمايد، اما اگر براى يك ركعت نماز با وضو و يا چهار ركعت با تيمم وقت دارد، بنا بر اظهر مىتواند هر كدام را خواست انجام دهد.
شرط سوم: وضو گرفتن مستلزم تصرف غاصبانه نباشد.
(٢٧٠) اگر كسى به قصد وضو آب غصبى را به صورت يا دستهاى خود بريزد و موقع آب ريختن ملتفت غصبى بودن آب باشد وضويش باطل است. ولى اگر بدون توجه به غصبى بودن آب، وضو گرفت، اگر چه در اثناء وضو فهميد و بقيه ‌وضو را با آب مباح انجام داد، وضويش صحيح است. اما قيمت آن آب غصبى را ضامن است.
(٢٧١) اگر كسى بدون قصد وضو، آب غصبى را به صورت و دست هاى خود ريخت و پس از آن كه عرفا آب از بين رفت به قصد وضو گرفتن به صورت و دست هاى خود كه تر شده است، دست كشيد، وضويش صحيح است.
(٢٧٢) وضو گرفتن از حوض مدرسه اى كه انسان نمىداند آن حوض را براى همه مردم وقف كرده اند يا براى محصلين همان مدرسه، در صورتى كه معمولا مردم از آب آن وضو بگيرند و معلوم نباشد كه از روى غفلت و يا عدم مبالات وضو مىگيرند، اشكال ندارد اگر با ساكنين مزاحمت نداشته باشد.
(٢٧٣) كسى كه نمىخواهد در مسجدى نماز بخواند اگر نداند حوض آن را براى همه مردم وقف كرده اند يا براى كسانى كه در آن جا نماز مىخوانند، نمىتواند از حوض آن وضو بگيرد، ولى اگر معمولا كسانى هم كه نمىخواهند در آن جا نماز بخوانند از حوض آن وضو مىگيرند، مىتواند از حوض آن وضو بگيرد.
(٢٧٤) وضو گرفتن از حوض تيمچه ها و مسافر خانه ها و مانند اينها براى كسانى كه ساكن آن جاها نيستند، در صورتى صحيح است كه معمولا كسانى هم كه ساكن آن جاها نيستند از آب آن جا وضو بگيرند.
(٢٧٥) وضو گرفتن در نهرهاى بزرگ اگر چه انسان نداند كه صاحب آنها راضى است يا نه، اشكال ندارد، ولى اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهى كند در صورتى كه سيره و روش مسلمين استفاده از آن آبها باشد وضو صحيح و اگر نه باطل است.