" نماز مسافر " مسافر بايد نماز ظهر و عصر و عشا را با هشت شرط، شكسته بجا آورد يعنى دو ركعت بخواند: ١ - آن كه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعى نباشد.
٢ - از اول مسافرت، قصد هشت فرسخ را داشته باشد.
٣ - در بين راه از قصد خود برنگردد.
٤ - قبل از رسيدن به هشت فرسخ از وطن خود يا جايى كه مىخواهد ده روز يا بيشتر در آنجا بماند نگذرد.
٥ - براى كار حرام سفر نكند.
٦ - از صحرانشين هايى نباشد كه در بيابان ها گردش مىكنند.
٧ - شغل او مسافرت نباشد.
٨ - از شهر خارج شده به حد ترخص برسد.
تفصيل شروط ذكر شده در مسائل بعدى بيان مىشود.
شرط اول: آن كه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعى نباشد.
(١٠٣٢) كسى كه مجموع مسافت رفت و برگشت او هشت فرسخ است، و بخواهد همان روز كه رفته است برگردد، بايد نماز را شكسته بخواند. و هم چنين اگر رفت و برگشت در شب يا در روز و شب باشد، بايد نماز را شكسته بخواند.
(١٠٣٣) اگر مجموع رفت و برگشت هشت فرسخ باشد ولى همان روز كه رفته نمىخواهد برگردد، مىتواند نماز را شكسته و يا تمام بخواند و روزه را بگيرد يا افطار كند، ولى احتياط در اين است كه نماز را شكسته بخواند و روزه را افطار نمايد، ولى اگر رفت و برگشت به تنهايى هشت فرسخ يا بيشتر باشد، و در بين راه و مقصد، قصد ماندن ده روز نكرده باشد، بايد نماز را شكسته بخواند و روزه را افطار نمايد.
(١٠٣٤) اگر علم يا اطمينان داشته باشد و يا دو نفر عادل بگويند كه سفر او