(٥٠٤) ميت اگر مرد باشد نبايد با پارچه ابريشمى خالص كفن شود، و هم چنين است بنا بر احتياط واجب اگر ميت زن باشد.
حنوط (٥٠٥) بعد از غسل واجب است ميت را حنوط كنند، يعنى به پيشانى و كف دست ها و سر زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاهاى او كافور بمالند، و مستحب است به سر بينى ميت هم كافور بمالند. و بايد كافور، سائيده و تازه باشد و اگر به علت كهنه بودن، عطر آن از بين رفته باشد كافى نيست.
(٥٠٦) احتياط مستحب آن است كه اول كافور را به پيشانى ميت بمالند، و در جاهاى ديگر ترتيب لازم نيست.
(٥٠٧) بهتر آن است كه ميت را پيش از كفن كردن، حنوط نمايند اگر چه در بين كفن كردن و بعد از آن هم مانعى ندارد.
(٥٠٨) كسى كه براى حج احرام بسته است، اگر پيش از تمام كردن سعى بين صفا و مروه بميرد، حنوط كردن او جايز نيست و نيز اگر در احرام عمره پيش از آن كه تقصير كند بميرد نبايد او را حنوط كنند.
(٥٠٩) زنى كه شوهر او مرده و هنوز عده اش تمام نشده، اگر چه حرام است خود را خوشبو كند ولى چنانچه بميرد حنوط او واجب است.
(٥١٠) مكروه است ميت را با مشك، عنبر، عود و عطرهاى ديگر خوشبو كنند يا براى حنوط، اينها را با كافور مخلوط نمايند.
(٥١١) مستحب است قدرى تربت حضرت سيد الشهداء (عليه السلام) با كافور مخلوط كنند ولى بايد از آن كافور به جاهايى كه بى احترامى مىشود نرسانند و نيز بايد تربت به قدرى زياد نباشد كه وقتى با كافور مخلوط شد آن را كافور نگويند.
(٥١٢) اگر كافور به اندازه ‌غسل و حنوط نباشد، بنا بر احتياط واجب غسل را مقدم دارند و اگر براى هفت عضو نرسد پيشانى را مقدم دارند.
(٥١٣) مستحب است دو چوب تر و تازه در كفن همراه ميت بگذارند، يكى را