" احكام غسل " (٣٧١) در غسل ارتماسى بايد تمام بدن پاك باشد مگر اين كه در آن واحد هم بدن پاك شود و هم غسل انجام گيرد، و در غسل ترتيبى پاك بودن تمام بدن لازم نيست، و اگر تمام بدن نجس باشد و هر قسمتى را پيش از غسل دادن آن قسمت آب بكشد كافى است. ولى پاك بودن تمام بدن قبل از شروع در غسل مطلقا، موافق احتياط است.
(٣٧٢) اگر در غسل مقدارى از بدن نشسته بماند غسل باطل است ولى شستن جاهايى از بدن كه ديده نمىشود، مثل داخل گوش و بينى واجب نيست.
(٣٧٣) جايى را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن، شستن آن لازم نيست ولى احتياط در شستن است.
(٣٧٤) چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است، بايد بر طرف كند.
(٣٧٥) اگر موقع غسل شك كند كه چيزى كه مانع از رسيدن آب باشد، در بدن او هست يا نه، بايد بنا بر احوط وارسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نيست. و اگر وارسى نكرد و پس از غسل معلوم شد مانعى نبوده و قصد قربت داشته، غسل صحيح است.
(٣٧٦) لزوم شستن موهاى كوتاه كه پوست از لاى آنها ديده مىشود در موقع غسل كردن خالى از قوت نيست ولى موهاى بلند لازم نيست.
(٣٧٧) تمام شرطهايى كه براى صحيح بودن وضو گفته شد، مثل پاك بودن آب، در صحيح بودن غسل هم شرط است. ولى در غسل لازم نيست بدن را از بالا به پايين بشويد، اما در ترتيبى احوط است، و نيز در غسل ترتيبى لازم نيست بعد از شستن هر قسمت فورا قسمت ديگر را بشويد، بلكه اگر بعد از شستن سر و گردن مقدارى صبر كند و بعد طرف راست را بشويد و بعد از مدتى طرف چپ را بشويد اشكال ندارد.
(٣٧٨) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، اگر به