مبطلات وضو (٣٢٧) هفت چيز وضو را باطل مىكند: ١ - بول. و در حكم بول است رطوبتى كه انسان نداند بول است يا نه، اگر قبل از استبراء كردن از او خارج شود.
٢ - غائط. ٣ - باد معده و روده كه از مخرج غائط خارج مىشود، و يا از غير مخرج اگر اين عنوان بر آن صدق نمايد.
٤ - خوابى كه به واسطه ‌آن چشم نبيند و گوش نشنود. ولى اگر چشم نبيند و گوش بشنود وضو باطل نمىشود، و هم چنين است اگر گوش هم نشنود ولى نخوابيده باشد، مثل اين كه به ادامه ‌فكر سابق مشغول باشد.
٥ - چيزهايى كه عقل را از بين مىبرد: مانند ديوانگى، مستى و بيهوشى.
٦ - استحاضه زنان كه بعدا گفته مىشود.
٧ - جنابت، و بنا بر احوط مس ميت. اگر غسل براى آن كافى نبوده و نياز به وضو نيز داشته باشد.
وضوى جبيره چيزى كه با آن زخم و شكسته را مىبندند و دوايى كه روى زخم و مانند آن مىگذارند جبيره ناميده مىشود.
(٣٢٨) اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد، چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد، بايد به طور معمول وضو گرفت.
(٣٢٩) اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت و دستها باشد و روى آن باز بوده و آب ريختن به كمترين مقدار و شستن روى آن ضرر دارد، چنانچه كشيدن دست تر بر آن - با آبى كه در دست هست - ضرر ندارد ولى شستن صدق نمىكند، احتياط واجب آن است كه دست تر بر آن بكشد و بعد احتياطا پارچه پاكى روى آن