مىگردد و هر امرى كه فقدان آن صفت يا حالت چيزى را متغير كند، شرط آن محسوب مىشود. مثلا عدم انجام ركوع و سجود به اصل نماز خلل مىآورد ولى فقدان حضور قلب " كمال " نماز را زايل مىكند، يعنى نماز هست ولى كامل نيست.
اجير: به مزد گرفته شده مانند كسى كه طبق قرارداد در برابر كارى كه انجام مىدهد مستحق اجرت مىشود.
احتلام: نشانه بلوغ - خارج شدن منى از انسان در حالت خواب.
احتياط لازم: رعايت جوانب نمودن در اين صورت موجب اطمينان انسان به رسيدن به واقع مىشود.
احتياط مستحب احتياطى است كه مجتهد لزوم رعايت آن را از طريق ادله عقليه يافته است.
احتياطى است غير فتواى فقيه و رعايت آن واجب نيست.
احتياط واجب: عبارت از امرى است كه مطابق احتياط است اما فقيه همراه آن فتوى نداده است. در چنين مواردى مقلد مىتواند به فتواى مجتهد ديگر كه در رتبه بعد قرار دارد عمل نمايد.
احتياط را ترك نكند: هر موردى كه فتوايى از فقيه نسبت به آن ذكر نشده است به معنى احتياط واجب است و اگر در همان مورد، فتوايى ذكر نشده باشد به معنى تأكيد بر حسن احتياط مىباشد.
احراز: بدست آوردن، فراهم آوردن، دريافتن.
احوط: منطبق با احتياط.
ادعا: داد خواهى.
اذن: اجازه.
ارباح مكاسب منافع كسب و كار، هر نوع درآمدى كه از طريق حرفه و كار عايد شود.
ارتماس: فرو رفتن در آب (غسل) - فرو كردن در آب (وضوء).