مازاد به ورثه بر مىگردد.
(٢٤) اگر شخصى بخواهد عضوى از اعضاء بدن خود، مثلا كليه را به ديگرى بدهد، و يا وصيت كند كه بعد از مردن خود، آن عضو در مقابل پول يا مجانى برداشته و به ديگرى داده شود، در صورتى كه نجات مسلمانى متوقف بر آن عضو باشد، يعنى راه نجات آن مسلمان منحصر در دادن عضو به او باشد، و تهيه آن از غير مسلمان هم ممكن نباشد اشكالى ندارد.
(٢٥) قصد اقامت در دو محل نزديك به هم در صورتى كه يك محل حساب نشود و به حد مسافت شرعى هم نرسد صحيح نيست، مگر اينك با تعدد محل، اقامت واحده محسوب شود ولى اگر شخص در يك محل قصد اقامت كند و شب ها و قسمت عمده روز را در آن محل كه قصد اقامت كرده بماند و براى انجام كارى كه در محل ديگر دارد مقدارى از روز را به آن محل برود به طورى كه به اقامت او در محل اول ضررى نزند، و سپس به محل اقامت برگرده مانعى ندارد.
(٢٦) زنى كه شوهر كرده و از وطن اصلى خود به شهر ديگر مىرود در صورتى كه از وطن اصلى خود اعراض نكرده باشد، هر وقت به آنجا مىرود نمازش تمام است و روزه را بايد بگيرد، و اگر به سبب تبعيت از شوهر يا جهات ديگر اعراض كرده، در وطن اصلى حكم مسافر را دارد.
(٢٧) در موردى كه شوهر به وطن اصلى خود كه از آنجا اعراض نكرده، رفته و همسر وى با او به آن محل مىرود، در صورتى كه زن قصد اقامت ده روز نداشته باشد نمازش شكسته است، و ميزان قصد خود زن است ولو قصد از جهت تبعيت شوهر باشد.
(٢٨) عكسبردارى، اگر مستلزم كار حرام نباشد، مانعى ندارد.
(٢٩) در موردى كه شخصى متاعى را فروخته و قيمت را به صورت چك مدت دار گرفته، فروش اين چك به مبلغى كمتر از آن، در صورتى كه در ما به التفاوت معامله شرعى انجام گيرد و در ضمن آن، شرط قرض يا فروش بقيه به مساوى بشود