(١٦) رشوه داده و رشوه گرفتن حرام است و در آن فرقى نيست كه از مسلمان بگيرد يا از غير مسلمانى كه مالش محترم باشد، و اگر رشوه بگيرند مالك آن نمىشود و سود حاصله از ان نيز، مال مالك است.
(١٧) اگر پدر، خانه و زمين و امثال آن را به فرزند خود ببخشد و در زمان حياتش تحويل او داده باشد، آن مال ملك فرزند شده و پدر بعد از آن حق رجوع نداشته و ورثه هم بعد از فوت پدر در آن حقى ندارند.
(١٨) زن بايد براى بيرون رفتن از منزل از شوهر خود اجازه بگيرد و يا علم به رضايت او داشته باشد، مگر در واجبات شرعى، و چنانچه در ضمن عقد شرط كرده باشد كه زن براش شغلش مثلا بتواند به خارج از منزل برود، و يا عقد مبتنى بر اين شرط واقع شده باشد، اين شرط نافذ است.
(١٩) متنجس نجس كننده است، هر چند متعدد باش.
(٢٠) استعمال آلات مختص به لهو در غير لهو بنابر احتياط واجب جايز نيست، و استعمال آنها در لهو مطلقا حرام است، و موسيقى مطرب استماع آن هم حرام است، و ميزان در مطرب بودن اطراب شأنى است نه فعلى، و تشخيص آن با خود مكلف است.
(٢١) فروش اشياء و لوازم مسجد كه در عرف زمان، استعمال آن معمول نيست، مانند سينى هاى مسى يا پارچ هاى بزرگ، و تبديل آن به اشياء و لوازم مورد احتياج، زير نظر متولى شرعى مانعى ندارد.
(٢٢) پول گذاشتن در بانك به عنوان قرض الحسنه اشكالى ندارد و هم چنين جايزه‌اى كه بانك در مقابل آن به بعضى از مشتركين پرداخت مىكند حلال است.
(٢٣) پول و مالى كه از شخص متوفى به صورت امانت نزد انسان موجود است، و در عين حال اين متوفى به شخصى كه مال نزد او است و يا به شخص ديگر بدهكارى دارد در صورتى كه دانسته شود كه ورثه او از پرداخت بدهى متوفى امتناع مىورزند، مىتوان از آن مال براى اداى دين استفاده نمود و در صورتى كه زيادتر بود