مسافر به سلامت برگشته، عمل به نذر واجب نيست.
(٢١٤٥) عهد آن است كه انسان با خداوند پيمان مىبندد كه كارى را انجام دهد يا ترك نمايد و تمام شرايطى كه براى صحيح بودن نذر بيان شد، در عهد نيز معتبر است.
(٢١٤٦) صيغه‌ عهد براى كسى كه مىخواهد انجام كار يا ترك كارى را بر خود واجب كند، چنين است: " عاهدت الله ان افعل كذا او اترك كذا " يا " على عهد الله ان افعل كذا او اترك كذا "، به جاى " افعل كذا " تا آخر، آن كار را به زبان بياورد، و مىتواند هنگام خواندن صيغه‌ عهد، انجام كار يا ترك آن كار را مشروط به تحقق امر ديگرى نمايد و يا به طور مطلق بگويد، و شرايط عهد كننده مثل شرايطى است كه در نذر و قسم بيان شد.
(٢١٤٧) هر گاه با خدا عهد كند كه اگر به حاجت شرعى خود برسد كار خيرى را انجام دهد بايد بعد از آن كه حاجتش بر آورده شد آن كار را انجام دهد، و نيز اگر بدون اين كه حاجتى داشته باشد عهد كند كه عمل خيرى را انجام دهد، آن عمل بر او واجب مىشود.
(٢١٤٨) اگر به عهد خود وفا نكند بايد كفاره بدهد و كفاره‌ آن بنابر احتياط مثل كفاره نذر است.