غصب غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق كسى مسلط شود، و اين يكى از گناهان بزرگ است كه اگر كسى انجام دهد، در قيامت به عذاب سخت گرفتار مىشود، از حضرت پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله و سلم) روايت شده است كه: " من غصب شبرا من الارض طوقه الله من سبع أرضين يوم القيمة "، يعنى: " هر كسى يك وجب از زمين ديگرى غصب كند، خداوند در قيامت آن زمين را از هفت طبقه آن مثل طوق به گردن او مىاندازد "، و هم چنين روايت شده است: " من خان جاره شبرا من الارض، جعله الله طوقا في عنقه من تخوم الارض السابعة حتى يلقى الله يوم القيمة مطوقا الا ان يتوب أو يرجع "، يعنى: " اگر كسى به همسايه اش به اندازه ‌يك وجب زمين خيانت كند، خداوند آن را از قعر زمين هفتم به گردن او مىاندازد تا خدا را در چنين حالتى ملاقات كند، مگر اين كه از گناهش توبه كند يا برگردد ". و باز فرموده اند: " من أخذ أرضا به غير حق، كلف أن يحمل ترابها الى المحشر "، يعنى: " اگر كسى بدون حق، زمينى را بگيرد، او را وادار مىكنند كه خاك آن زمين را تا محشر حمل نمايد ".
(٢٠٣٥) اگر انسان نگذارد مردم از مسجد، مدرسه، پل و جاهاى ديگرى كه براى عموم ساخته شده استفاده كنند، حق آنان را غصب نموده، و هم چنين است اگر كسى در مسجد جايى براى خود بگيرد و ديگرى را نگذارد كه از آن جا استفاده نمايد.
(٢٠٣٦) چيزى را كه انسان پيش طلبكار گرو مىگذارد بايد نزد او بماند كه اگر طلب او را نداد، طلب خود را از آن بدست آورد. پس اگر پيش از آن كه طلب او را