برند و آب پيش از آن كه به واسطه رنگ پارچه مضاف شود به تمام آن برسد، آن لباس پاك مىشود اگر چه موقع فشار دادن، آب مضاف يا رنگين از آن بيرون آيد. و همچنين است در شستن با آب قليل با ساير شرايط.
(١٧٠) اگر لباسى را در آب كر يا جارى آب بكشند و بعد مثلا لجن در آن ببينند، چنانچه احتمال ندهند كه جلوگيرى از رسيدن آب كرده، آن لباس پاك است.
(١٧١) اگر بعد از آب كشيدن لباس و مانند آن، خرده ‌گل يا اشنان در آن ديده شود پاك است، ولى اگر آب نجس به باطن گل يا اشنان رسيده باشد ظاهر گل و اشنان پاك و باطن آنها نجس است (اشنان گياهى است كه در شستشو استفاده مىشود).
(١٧٢) هر چيز نجس، تا عين نجاست را از آن بر طرف نكنند پاك نمىشود، ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده باشد اشكال ندارد، پس اگر خون را از لباس بر طرف كنند و لباس را آب بكشند و رنگ خون در آن بماند پاك مىباشد، اما چنانچه به واسطه‌ بو يا رنگ يقين كنند يا احتمال دهند كه ذره هاى نجاست در آن چيز مانده، نجس است.
(١٧٣) حناى نجس را اگر به سر يا ريش ببندند، بعد از شستن ريش و سر، رنگ آن پاك است. و آنچه از اجزاء كوچك آن باقى بماند، بعد از شستن، ظاهر آنها پاك مىشود.
(١٧٤) اگر نجاست بدن را در آب كر يا جارى بر طرف كنند، بدن پاك مىشود و بيرون آمدن و دوباره در آب رفتن لازم نيست.
(١٧٥) غذاى نجسى كه لاى دندان ها مانده، اگر آب در دهان بگردانند و به تمام غذاى نجس برسد پاك مىشود در صورتى كه يقين كند آب مطلق به همه جاى نجس رسيده، با تعدد در آنچه تعدد در آن لازم است.
(١٧٦) اگر موى سر و صورت را با آب قليل آب بكشند، بنا بر احتياط واجب بايد فشار دهند كه غساله آن جدا شود اگر چه محتاج به تعدد شستن نباشد در صورتى كه آب در لابلاى موها فرو رفته باشد.
(١٧٧) اگر جايى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند، اطراف آن جا كه