متعه (يا صيغه) (١٩٠٢) صيغه كردن زن، اگر چه براى لذت بردن نيز نباشد، صحيح است.
(١٩٠٣) زنى كه صيغه مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند، لذت هاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد.
(١٩٠٤) مرد مىتواند زنى را كه صيغه او بوده و هنوز عده اش تمام نشده، بعد از تمام شدن مدت ازدواج يا بخشيدن آن مدت، به عقد دائم خود در آورد.
" ازدواج هاى حرام " (١٩٠٥) ازدواج با زن هايى كه به انسان محرم هستند مثل مادر و خواهر و مادر زن حرام است.
(١٩٠٦) اگر كسى زنى را براى خود عقد نمايد، اگر چه با او نزديكى نكند، مادر و مادر مادر آن زن و مادر پدر او، هر چه بالا روند به آن مرد محرم مىشوند.
(١٩٠٧) اگر زنى را عقد كند و با او نزديكى نمايد، دختر و نوه ‌دخترى و پسرى آن زن هر چه پايين آيند، چه در وقت عقد باشند، يا بعدا به دنيا بيايند، به آن مرد محرم مىشوند.
(١٩٠٨) اگر با زنى كه براى خود عقد كرده، نزديكى هم نكرده باشد، تا وقتى كه آن زن در عقد او است نمىتواند با دختر او ازدواج كند.
(١٩٠٩) عمه و خاله ‌پدر، عمه و خاله ‌پدر پدر، عمه و خاله‌ مادر، و عمه و خاله مادر مادر هر چه بالا روند، به انسان محرم هستند.
(١٩١٠) پدر و جد مرد، هر چه بالا روند، و پسر و نوه ‌پسرى و دخترى او هر چه پايين آيند، چه در موقع عقد باشند، يا بعدا به دنيا بيايند، به زن او محرم هستند.
(١٩١١) اگر زنى را براى خود عقد كند، دائم باشد، يا غير دائم، تا وقتى كه آن زن