توضيح المسائل - بهجت، محمد تقي - الصفحة ٢٨٦
زكات در نه چيز زكات واجب است: ١ - گندم. ٢ - جو. ٣ - خرما. ٤ - كشمش. ٥ - طلا. ٦ - نقره. ٧ - شتر. ٨ - گاو ٩ - گوسفند.
اگر كسى مالك يكى از اين چيزها باشد، با شرايطى كه بعدا گفته مىشود بايد مقدارى كه معين شده، به يكى از مصرفهايى كه دستور داده اند برساند.
(١٤٦٥) " سلت " كه دانه اى است به نرمى گندم و خاصيت جو را دارد و " علس " كه مثل گندم است و خوراك مردم صنعا مىباشد، در صورتى كه به آنها جو و گندم بگويند زكات دارد و در غير اين صورت زكات در آنها واجب نيست.
" شرايط وجوب زكات " (١٤٦٦) زكات در صورتى واجب مىشود كه مال به مقدار نصاب - كه بعدا گفته مىشود - برسد و مالك آن، بالغ، عاقل و آزاد باشد و بتواند در آن مال تصرف كند.
(١٤٦٧) بعد از آن كه انسان يازده ماه مالك گاو، گوسفند، شتر، طلا و نقره باشد با ديده شدن هلال ماه دوازدهم، بنابر اظهر زكات بر او واجب مىشود، ولى بنابر اظهر ماه دوازدهم را نبايد از سال دوم حساب كند، و از اول ماه دوازدهم نمىتواند طورى در مال تصرف كند كه مال از بين برود، و اگر چنين تصرف كند ضامن است.
(١٤٦٨) اگر مالك گاو، گوسفند، شتر، طلا و نقره در بين سال بالغ شود زكات بر او واجب نيست.