توضيح المسائل - بهجت، محمد تقي - الصفحة ٢٥٢
بعد از اذان و قبل از ظهر بالغ شود، اگر چيزى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد احتياط واجب در اين است كه بقيه آن روز را روزه بگيرد و بعدا قضاى آن روز را نيز بگيرد، و هم چنين است اگر شخصى كه جنون دارد جنونش از بين برود. و اين احتياط در باره غير بالغى است كه از اول صبح نيت روزه نداشته است، ولى چون روزه بچه مميز صحيح است - اگر چه بر او واجب نيست - اگر نيت روزه داشته باشد و در بين روز بالغ شود، روزه آن روز او صحيح است و قضا ندارد.
(١٢٧٦) كسى كه براى بجا آوردن روزه ميتى اجير شده، اگر روزه مستحبى بگيرد اشكال ندارد، ولى كسى كه روزه قضا دارد، نمىتواند روزه مستحبى بگيرد.
(١٢٧٧) اگر در ماه رمضان، پيش از ظهر، كافر مسلمان شود بنا بر احتياط مستحب بايد نيت روزه كند و روزه را تمام نمايد.
(١٢٧٨) اگر مريض در ماه رمضان، پيش از ظهر خوب شود و تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد، واجب بودن روزه و صحيح بودنش، خالى از وجه نيست.
(١٢٧٩) روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان، واجب نيست روزه بگيرد، و اگر بخواهد روزه بگيرد، نمىتواند نيت روزه رمضان كند بلكه بايد نيت روزه قضا و مانند آن بنمايد و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مىشود، و در صورتى كه قصد كند آنچه را كه فعلا خدا از او خواسته است انجام دهد و بعد معلوم شود رمضان بوده نيز كافى است.
(١٢٨٠) اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان، به نيت روزه قضا يا روزه مستحبى و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است، بايد نيت روزه رمضان كند.