شرايط امام جماعت (١١٧٠) امام جماعت بايد شيعه دوازده امامى، عاقل، عادل و حلال زاده باشد و نماز را به طور صحيح بخواند و بنا بر احتياط بايد بالغ باشد و نيز اگر مأموم مرد است امام او هم بايد مرد باشد.
(١١٧١) عدالت معتبر در امام جماعت عبارت است از حسن ظاهر يعنى دورى جستن از گناهان كبيره، بطورى كه ظاهر احوال شخص بطور ظنى دلالت كند كه او بناى بر ترك گناه دارد، نه آن كه اتفاقا چند روزى گناه را ترك كرده باشد، و مأموم بايد اين حسن ظاهر را احراز كند، و اصرار بر گناهان صغيره به منزله‌ گناه كبيره است.
(١١٧٢) كسى كه ايستاده نماز مىخواند، بنا بر اظهر نمىتواند به كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند اقتدا كند، و هم چنين بنا بر احوط كسى كه نشسته نماز مىخواند، نمىتواند به كسى كه خوابيده نماز مىخواند اقتدا نمايد، و كسى كه در حال ايستاده به تكيه كردن نياز ندارد، اقتداى او به كسى كه نياز دارد محل اشكال و احتياط است.
(١١٧٣) اگر امام جماعت در بين نماز از قيام عاجز شد، لازم است مأموم نيت فرادى كند و نماز خود را بخواند، و هم چنين است هر نقصى كه مانع از اقتدا است.
(١١٧٤) كسى كه نشسته نماز مىخواند، مىتواند به كسى كه نشسته نماز مىخواند اقتدا كند، و با تساوى در هر نقص اقتدا جايز است، مثل اقتداى نشسته به نشسته، ولى با اختلاف جهات كمال و نقص، مثل اقتداى ايستاده اى كه براى ركوع اشاره مىكند به نشسته اى كه براى ركوع خم مىشود محل اشكال است.
(١١٧٥) اگر امام جماعت به واسطه‌ عذرى با تيمم يا با وضوى جبيره اى نماز مىخواند، كسى كه وظيفه اش وضو بوده مىتواند به او اقتدا كند، ولى اگر امام با لباس نجس نماز مىخواند، بنابر احتياط واجب نبايد به او اقتدا كرد.
(١١٧٦) اگر امام مرضى دارد كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند بنا بر احتياط واجب نمىشود به او اقتدا كرد، و نيز زنى كه مستحاضه نيست،