توضيح المسائل - بهجت، محمد تقي - الصفحة ١٦٧
ركوع برگردد، نمازش باطل است.
(٨٥٢) مستحب است پيش از رفتن به ركوع در حالى كه راست ايستاده تكبير بگويد و در ركوع زانوها را به عقب دهد و پشت را صاف نگه دارد و گردن را بكشد و مساوى پشت نگه دارد و بين دو قدم را نگاه كند و پيش از ذكر يا بعد از آن صلوات بفرستد و بعد از آن كه از ركوع برخاست وراست ايستاد، در حال آرامى بدن بگويد: " سمع الله لمن حمده "، و در حال ركوع بلكه در تمام احوال نماز، گذاشتن دست ها در زير همه لباس ها مكروه است.
(٨٥٣) مستحب است در ركوع زن ها دست را از زانو بالاتر بگذارند و زانوها را به عقب ندهند.
سجود (٨٥٤) نماز گزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب و مستحب، بعد از ركوع دو سجده كند و سجده آن است كه پيشانى و تمام كف دو دست و سر دو زانو و سر دو انگشت بزرگ پاها را بر زمين بگذارند.
(٨٥٥) بنا بر احتياط مقدار پيشانى كه به زمين گذاشته مىشود نبايد كمتر از مقدار پهناى يك ناخن باشد، گرچه كفايت مطلق گذاشتن پيشانى روى زمين بدون تعيين مقدار، خالى از وجه نيست، و در صورت رعايت احتياط در مقدار سجده گاه، يعنى پهناى يك ناخن، احوط اتصال اين مقدار از زمين است به همديگر، پس سجود بر دانه هاى تسبيح متعارف خلاف احتياط است.
(٨٥٦) دو سجده روى هم يك ركن است كه اگر كسى در نماز واجب عمدا يا از روى فراموشى هر دو را ترك كند، يا دو سجده ديگر به آنها اضافه نمايد، نمازش باطل است.
(٨٥٧) اگر عمدا يك سجده كم يا زياد كند، نماز باطل مىشود، و اگر سهوا يك سجده كم كند حكم آن بعدا گفته خواهد شد.
(٨٥٨) اگر پيشانى را عمدا يا سهوا بر زمين نگذارد، سجده نكرده است، اگر