در مسجد مكروه است، و نيز مكروه است آب دهان و بينى و اخلاط سينه را در مسجد بيندازد و گمشده اى را طلب كند و صداى خود را بلند كند و در هر صورت بايد از كارهايى كه با احترام مسجد منافات دارد يا مزاحم نماز گزاران است اجتناب كند، ولى بلند كردن صدا براى اذان مانعى ندارد.
(٧٥٢) مستحب است كه در مسجد از خريد و فروش و ساير معاملات (عقود وايقاعات) غير عبادى خوددارى شود و اما مانند نذر و وقف و نكاح چون حيثيت عبادى دارند اشكالى ندارد، و مستحب است از ورود ديوانگان و اطفال غير مميز كه مراعات آداب مساجد را نمىنمايند به مساجد، خوددارى شود، و مكروه است كسى كه بوى بدى از او استشمام مىشود مثل بوى سير و پياز، داخل مسجد شود، و بعيد نيست نمازى را كه با اين حال خوانده اعاده اش مستحب باشد (٧٥٣) تعرض به معابد يهوديان و مسيحيان كه در ذمه اسلام هستند و آن معابد هم در دست خود آنهاست جايز نيست، و آن اماكن مثل مساجد محترم است و جايز نيست خراب كردن آنها مگر با شرايطى كه در مساجد هم جارى است.
مكان هايى كه نماز خواندن در آنها مستحب است (٧٥٤) نماز در مسجد از نماز در غير مسجد افضل است، و بهتر از همه مسجد الحرام است و بعد مسجد النبى و بعد مسجد كوفه و بعد مسجد سهله و مسجد خيف و مسجد غدير و مسجد بيت المقدس و مسجد براثا و مسجد قبا و مسجد جامع هر شهر و بعد مسجد قبيله و بعد مسجد بازار، و از جمله مواضع مستحب و با فضيلت، مشاهد مشرفه انبياء و اوصياء آنان و ائمه (عليهم السلام) است.