توضيح المسائل - بهجت، محمد تقي - الصفحة ١٤٤
(٧٢٣) اگر خونى كه در بدن يا لباس است كمتر از درهم باشد و نجاست ديگرى به آن برسد مثلا يك قطره بول روى آن بريزد، و به بدن يا لباس برسد، نماز خواندن با آن جايز نيست.
(٧٢٤) اگر لباس هاى كوچك نمازگزار مثل عرقچين و جوراب، كه نمىشود با آنها عورت را پوشانيد، نجس باشد، چنانچه از مردار و حيوان نجس العين درست نشده باشد، نماز با آن صحيح است و بنا بر احتياط بايد از ساير حيوانات حرام گوشت نيز درست نشده باشد و يا با رطوبت با آنها ملاقات نكرده باشد. و اگر با انگشتر نجس نماز بخواند اشكال ندارد.
(٧٢٥) چيز نجس مانند دستمال و كليد و چاقوى نجس جايز است همراه نمازگزار باشد و اگر لباسى كه ساتر عورت نيست، همراه او باشد ولى آن را نپوشيده و نجس است، نماز با آن اشكال ندارد. و اگر ساتر عورت باشد احوط اجتناب است.
(٧٢٦) اگر مىداند خونى كه در بدن يا لباس او است، كمتر از درهم است ولى احتمال مىدهد از خون هايى باشد كه نماز را باطل مىكند، جايز است كه با آن خون نماز بخواند و شستن لازم نيست.
(٧٢٧) اگر خونى كه در لباس يا بدن است كمتر از درهم باشد و نداند كه از خون هايى است كه نماز با آن باطل است و نماز بخواند و بعد معلوم شود كه از خون هايى بوده كه نماز با آن باطل است، اعاده نماز لازم نيست، و هم چنين است اگر اعتقاد پيدا كند كه كمتر از درهم است و نماز بخواند و بعد معلوم شود كه به مقدار درهم يا بيشتر بوده كه در اين صورت نيز اعاده لازم نيست.
مكروهات لباس نمازگزار (٧٢٨) اگر نمازگزار چند چيز را به اميد اين كه ثواب نمازش زياد شود ترك كند خوب است. قسمتى از آنها عبارتند از: پوشيدن لباس سياه غير از عمامه و كساء، و لباس نازك كه ساتر عورت باشد، و شلوار را روى پيراهن قرار دادن، و بدون حنك با