بوده و يا كاملا به طرف راست يا چپ بوده، نماز را قطع مىكند و دوباره رو به قبله نماز مىخواند.
(٦٦٠) كسى كه يقين به قبله ندارد اگر بخواهد غير از نماز كارى كند كه بايد رو به قبله انجام داد، مثلا بخواهد سر حيوانى را ببرد، بايد به گمان عمل نمايد و اگر گمان ممكن نيست به هر طرف كه انجام دهد صحيح است.
" پوشاندن بدن در نماز " (٦٦١) مرد بايد در حال نماز، اگر چه كسى او را نمىبيند عورتين خود را بپوشاند. و بهتر است از ناف تا زانو را هم بپوشاند.
(٦٦٢) زن در موقع نماز، بايد تمام بدن حتى سر و موى خود را بپوشاند حتى اگر كسى او را نبيند. ولى پوشاندن صورت و دست ها تا مچ و پاها تا مچ پا لازم نيست، ولى احتياط در اين است كه صورت بيش از آنچه شستن آن در موقع وضو واجب است در حال نماز باز نباشد و هم چنين كف پا و درون دست نيز باز نباشد.
اما براى آن كه يقين كند كه مقدار واجب را پوشانده است، بايد مقدارى از اطراف صورت و قدرى پايين تر از مچ را هم بپوشاند.
(٦٦٣) موقعى كه انسان نماز احتياط مىخواند و يا قضاى سجده فراموش شده يا تشهد فراموش شده را بجا مىآورد، بايد خود را مثل موقع نماز بپوشاند.
(٦٦٤) اگر انسان عمدا در نماز عورتش را نپوشاند، نمازش باطل است.
(٦٦٥) اگر در بين نماز بفهمد كه عورتش پيداست، بايد آن را بپوشاند بدون اين كه پوشاندن عورت زياد طول بكشد ولى احتياط در آن است كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند، ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز عورت او پيدا بوده، نمازش صحيح است.
(٦٦٦) انسان مىتواند در نماز خود را به علف و برگ درختان بپوشاند ولى احتياط در آن است موقعى خود را با اينها بپوشاند كه چيز ديگرى نداشته باشد.
(٦٦٧) اگر غير از گل هيچ چيز ندارد كه در نماز خود را بپوشاند واجب نيست