عراق ونجد به مكه مىروند.
سوم - قرن المنازل است و آن ميقات كسانى است كه از راه طائف حج مىروند.
چهارم - يلملم است كه اسم كوهى است، و آن ميقات كسانى است كه از راه يمن مىروند.
پنجم - جحفه است و آن ميقات كسانى است كه از راه شام مىروند.
و در اينجا مسائلى است: مسأله ١ - اگر بينه شرعيه قائم شد يعنى دو شاهد عادل شهادت دادند كه فلان مكان ميقات است تفتيش و تحصيل علم لازم نيست، و اگر علم و بينه ممكن نشود مىتواند اكتفا كند به ظن حاصل از پرسيدن از كسانى كه اهل اطلاع به آن مكانها مىباشند.
مسأله ٢ - هر گاه از راهى برود كه به هيچ يك از ميقاتها عبورش نيفتد بايد از محاذات ميقات احرام ببندد.
مسأله ٣ - اگر عبور او طورى است كه محاذات باد و ميقات پيدا مىكند احتياط واجب آنست كه از جائى كه اول، محاذات پيدا مىكند احرام ببندد، و در محاذات ميقات بعد، تجديد نيت احرام كند.
مسأله ٤ - كسانى كه از محاذات غير مسجد شجره عبور مىكنند احتياط مستحب آن است كه قبل از رسيدن به محاذات، به نذر محرم شوند و بهتر آن است كه در محاذات، تجديد احرام كنند مسأله ٥ - شخص مستطيع اگر احرام را از ميقات تأخير بيندازد از روى علم و عمد و ممكن نشود برگردد به ميقات بواسطه عذرى و ميقات ديگرى در پيش نداشته باشد حج او باطل است، و بايد سال ديگر حج بجا آورد.
مسأله ٦ - شخصى كه مىخواهد از محاذى ميقات محرم شود اگر محاذات را نداند بايد از اهل اطلاع مورد وثوق بپرسد، و قول مجتهد كه اهل اطلاع به آن مكانها نيست اعتبار ندارد، و اگر نتواند محاذات را بفهمد قبل از رسيدن به محلى كه احتمال مىدهد از محاذات گذشته است به نذر محرم شود، بلكه اگر از محل معينى پيش از رسيدن به محاذات، به نذر محرم شود احوط است.