فصل هفتم در رمى جمرات سه گانه است و در آن چند مسأله است: مسأله ١ - شبهائى كه واجب است در منى بيتوته كند بايد در روز آنها رمى جمرات سه گانه كند، يعنى سنگ ريزه بزند به سه محل كه يكى را جمره اولى و يكى را جمره وسطى و يكى را جمره عقبه گويند، ولى اگر عمدا همه آن را ترك كند به حج او ضرر نمىرسند و صحيح است گر چه در صورت عمد معصيت كار است.
مسأله ٢ - اشخاصى كه بايد شب سيزدهم را در منى بمانند واجب است روز سيزدهم رمى جمرات كنند مسأله ٣ - عدد سنگ ريزه كه بايد به جمره بزند براى هر يك در هر روزى بايد هفت عدد باشد و كيفيت انداختن و شرايط و واجبات آن به همان نحو است كه سابقا در جمره عقبى گفته شد.
مسأله ٤ - وقت انداختن سنگ از اول طلوع آفتاب تا غروب آفتاب روزى است كه شب آن روز را بيتوته كرده است، و در شب جائز نيست بجا آورد.
مسأله ٥ - اگر كسى عذرى داشته باشد از اين كه روز بجا آورد مثل شبان و مريض و عليل و كسى كه ترس داشته باشد از چيزى مثل تزاحم جمعيت، جائز است شب آن روز يا شب بعد انجام دهد.
مسأله ٦ - واجب است ترتيب در سنگ انداختن به اين كه اول به جمره اولى و بعد از آن به جمره وسطى و بعد از آن به جمره عقبه سنگ بيندازد.
مسأله ٧ - اگر به ترتيبى كه گفته شد بجا نياورد بايد دو باره آنچه كه بر خلاف ترتيب