اقامت كند، بلكه اگر براى ماندن سه روز در مكه مهلت نيست بين راه هم جائز است بگيرد.
مسأله ١٥ - اگر سه روز روزه را گرفت و بعد از آن متمكن شد از هدى لازم نيست ذبح كند، لكن اگر قبل از تمام شدن سه روز متمكن شد بايد ذبح كند.
مسأله ١٦ - اگر اين سه روز روزه را نگرفت تا ماه ذى الحجه تمام شد بايد هدى را خودش يا نايبش در منى ذبح كند، و روزه فايده ندارد.
مسأله ١٧ - بايد اين سه روز روزه را بعد از احرام به عمره بجا آورد و قبل از آن نمىتواند.
مسأله ١٨ - هفت روز بقيه را بايد بعد از مراجعت از سفر حج روزه بگيرد.
مسأله ١٩ - احتياط واجب آن است كه پى در پى بجا آورد.
مسأله ٢٠ - جائز نيست اين هفت روز را در مكه يا در راه روزه بگيرد، مگر آن كه بناى اقامت در مكه داشته باشد، در اين صورت اگر مدتى بگذرد كه در آن مدت مىتوانست به وطن خود مراجعت كند جائز است بجا آورد، و همچنين جائز است اگر يك ماه بماند.
مسأله ٢١ - در اين ايام كه با هواپيما مراجعت مىكنند بعيد نيست براى كسى كه در مكه اقامت كرده جائز باشد به همان مقدارى كه هواپيما اشخاص را به محل مىرساند صبر كند و روزه بگيرد، لكن احتياط خلاف آن است و به احتياط واجب جمع بين سه روز و هفت روز را نكند.
مسأله ٢٢ - اگر در غير مكه چه در راه يا در بلدى غير از وطن خودش اقامت كرد ظاهرا نتواند هفت روز روزه را در آنجا بگيرد اگر چه به مقدارى صبر كند كه اگر راه مىپيمود به وطن مىرسيد.
مسأله ٢٣ - ابتداء ماهى را كه اگر بماند در مكه جائز است روزه را بگيرد و همين طور ابتداء حساب موقع رسيدن به وطن را ظاهرا بايد از وقتى كه بناى مجاورت يا اقامت به مكه كرد حساب كند.
مسأله ٢٤ - اگر متمكن از روزه گرفتن شد و قبل از آن كه روزه بگيرد مرد، واجب