بر طرف شد، چه قبل از احرام يا بعد بايد خودش حج برود.
مسأله ١٢ - كسى كه حج بر او واجب باشد چه سال استطاعتش باشد و چه حج بر او مستقر شده باشد جائز نيست نيابت كند از غير، و اگر نيابت كند باطل است، چه عالم به حكم باشد يا نباشد.
مسأله ١٣ - اگر اجير براى حجة الاسلام بعد از احرام بستن و داخل شدن در حرم بميرد كفايت مىكند از حج كسى كه براى او بجا آورده است، و لازم نيست حج كردن براى او و اگر قبل از احرام يا بعد از آن و قبل از داخل شدن در حرم بميرد بايد دو مرتبه اجير بگيرند، و همين حكم را دارد كسى كه براى خودش به حج برود.
مسأله ١٤ - اگر كسى را براى حج اجير كند و قرار نگذاشتند كه أجرت براى خصوص عمل باشد يا در مقابل عمل و رفت و آمدها باشد پس اگر قبل از داخل شدن در حرم مرد، ظاهرا مستحق اجرت رفتن تا محل موت مىباشد، و همين طور اگر بعد از احرام و دخول حرم بميرد بيشتر از آن چه ذكر شد و اجرت احرام مستحق نيست، اگر چه حج از ميت ساقط مىشود، و اگر بعض اعمال را بجا آورد و مرد مستحق اجرت آن اعمال نيز مىباشد، و اگر اعمال را به نحوى بجا آورده است كه در عرف گفته شود كه عمره و حج را بجا آورد، مستحق تمام اجرت است اگر چه بعض اعمال را كه مضر به صحت حج نيست و محتاج به اعاده نيست نسيانا ترك كرده باشد.
مسأله ١٥ - كسى كه بعنوان نيابت رفت به مكه، و خودش حج واجب بجا نياورده احتياط آن است كه بعد از عمل نيابت، براى خودش عمره مفرده بجا آورد و اين احتياط واجب نيست لكن خيلى مطلوب است.
مسأله ١٦ - كسى كه اجير شده براى حج تمتع مىتواند اجير ديگرى شود براى طواف يا ذبح يا سعى يا عمره مفرده بعد از عمل حج چنانچه مىتواند براى خودش طواف و عمره مفرده بجا آورد.
مسأله ١٧ - كسى كه عذر داشته باشد از بعض اعمال حج نمىشود او را اجير كرد براى حج، و اگر شخص معذور از بعض اعمال، تبرعا از غير، حج بكند اكتفا كردن به آن اشكال دارد.