مىشود كه علاوه بر مخارج حج مصارف ازدواج را هم داشته باشد.
مسأله ٥ - كسى كه از ديگرى طلب دارد، و بقيه شرائط استطاعت را نيز دارا است، اگر وقت طلب او رسيده يا حال است و مى تواند بدون واقع شدن در حرج و مشقت، آن را بگيرد واجب است مطالبه كند و بگيرد و به حج برود، مگر مديون نتواند بپردازد كه در اين صورت مطالبه جايز نيست و استطاعت حاصل نمىشود و هم چنين اگر وقت طلب او نرسيده و مديون بخواهد بپردازد لازم است طلبكار آن را بگيرد و مستطيع مىشود، ولى اگر مديون نمىخواهد بپردازد مطالبه واجب نيست، هر چند با مطالبه حاضر به پرداخت شود.
مسأله ٦ - اگر غير مستطيع مصارف حج را قرض كند مستطيع نمىشود، هر چند بتواند بعدا به سهولت قرض را اداء كند و اگر با آن حج بجا آورد از حجة الاسلام كفايت نمىكند.
مسأله ٧ - كسى كه مخارج حج را دارد و بدهى نيز دارد چنانچه بدهى او مدت دار باشد و مطمئن است كه در وقت اداء بدهى، تمكن از اداء آن را دارد، واجب است به حج برود و همچنين در صورتى كه وقت اداء بدهى رسيده لكن طلبكار راضى به تأخير اداء باشد و بدهكار مطمئن است كه در وقت مطالبه مىتواند بدهى را اداء نمايد و در غير اين دو صورت حج واجب نيست.
مسأله ٨ - كسى كه خمس يا زكات بدهكار است در صورتى مستطيع مىشود كه علاوه بر آنها مخارج حج را داشته باشد.
مسأله ٩ - كسى كه از جهت مالى مستطيع است و از جهت صحت بدن يا باز بودن راه مستطيع نيست مىتواند در مال تصرف كند و خود را از استطاعت مالى هم خارج كند ولى اگر از آن جهات هم استطاعت دارد و فقط وسائل رفتن را تهيه نكرده يا وقت حج نرسيده نمىتواند خود را از استطاعت خارج كند و اگر كرد حج بر او مستقر مىشود و بايد به هر نحو است به حج برود.
مسأله ١٠ - اگر در سالى كه استطاعت مالى دارد از جهت صحت بدن يا باز بودن راه استطاعت ندارد و در سالهاى ديگر از آن جهات استطاعت پيدا مىكند مىتواند در