نهم - پوشيدن موزه و چكمه و گيوه و جوراب و هر چه تمام روى پا را مىگيرد.
و در آن چند مسأله است: مسأله ١ - اين حكم اختصاص به مردان دارد و براى زن مانع ندارد.
مسأله ٢ - اگر مرد محتاج شود به پوشيدن چيزى كه روى پا را مىگيرد احتياط واجب آنست كه روى آن را شكاف دهد.
مسأله ٣ - در پوشيدن آنچه روى پا را مىگيرد كفاره نيست.
دهم - فسوق است و آن اختصاص بدروغ گفتن ندارد، بلكه فحش دادن و فخر به ديگران كردن نيز فسوق است، و از براى فسوق كفاره نيست، فقذ بايد استغفار كند، و مستحب است چيزى كفاره بدهد و اگر گاو ذبح كند بهتر است.
يازدهم - جدال است و آن گفتن " لا والله " و " بلى والله " است.
و در آن چند مسأله است: مسأله ١ - آن كه گفتن كلمه " لا " و كلمه " بلى " و در ساير لغات مرادف آن مثل " نه " و " آرى " دخالتى در جدال ندارد، بلكه قسم خوردن در مقام اثبات مطلب يا رد غير، جدال است.
مسأله ٢ - قسم اگر بلفظ " الله " باشد يا مرادف آن مثل " خدا " در زبان فارسى جدال است، و اما قسم به غير خدا به هر كس باشد ملحق به جدال نيست.
مسأله ٣ - احتياط واجب الحاق ساير اسماء الله است بلفظ جلاله، پس اگر كسى قسم بخورد به رحمان و رحيم و خالق سموات و ارض، جدال محسوب مىشود به احتياط واجب.
مسأله ٤ - در مقام ضرورت براى اثبات حقى يا ابطال باطلى جايز است قسم بخورد بجلاله و غير آن.
مسأله ٥ - اگر در جدال راستگو باشد در كمتر از سه مرتبه چيزى بر او نيست مگر استغفار، و در سه مرتبه كفاره بايد بدهد، و كفاره آن يك گوسفند است.
مسأله ٦ - اگر در جدال دروغگو باشد احتياط واجب آنست كه در يك مرتبه يك گوسفند كفاره بدهد، و در دو مرتبه يك گاو و در سه مرتبه يك شتر بلكه خالى از