فصل سوم در آنچه بر محرم حرام مىشود و آن چند امر است: اول - شكار صحرائى كه وحشى باشد، مگر در صورتى كه ترس داشته باشد از آزار آن.
و در اينجا مسائلى است: مسأله ١ - خوردن گوشت شكار بر محرم حرام است چه خودش شكار كند يا غير خودش چه محرم شكار كند يا غير محرم.
مسأله ٢ - نشان دادن شكار را به شكارچى حرام است و همين طور اعانت او به هر نحوى حرام است.
مسأله ٣ - اگر محرمى صيد را ذبح كند در حكم ميته خواهد بود بنابر مشهور، و به احتياط واجب هم در باره محرم و هم محل.
مسأله ٤ - شكار دريائى مانع ندارد، و آن حيوانى است كه تخم و جوجه هر دو را در دريا كند.
مسأله ٥ - ذبح و خوردن حيوانات اهلى مثل مرغ خانگى و گاو و گوسفند و شتر مانع ندارد.
مسأله ٦ - پرندگان، جزء شكار صحرائى مىباشند و ملخ نيز در حكم شكار صحرائى است.
مسأله ٧ - احتياط واجب آن است كه زنبور را نكشد اگر قصد اذيت او را نداشته باشد.
مسأله ٨ - نگاه داشتن صيد حرام است اگر چه خودش مالك آن باشد.