كرده بجا آورد بطورى كه ترتيب حاصل شود، مثلا اگر اول به جمره وسطى انداخت و بعد به جمره اولى كفايت مىكند كه جمره وسطى را دوباره بجا آورد و بعد جمره عقبه را و اعاده جمره اولى لازم نيست.
مسأله ٨ - در حكمى كه در مسأله هفتم ذكر شد فرق نيست ميان آن كه از روى علم و عمد خلاف ترتيب كند يا از روى سهو و نسيان يا از روى ندانستن مسأله، در هر صورت بايد اعاده كند.
مسأله ٩ - اگر كسى چهار سنگ به جمره اولى بيندازد و آن را رها كند و مشغول جمره بعدى بشود كافى است، و لازم نيست تمام هفت سنگ مقدم باشد پس مىتواند چهار سنگ به جمره اولى بزند و بعد چهار سنگ به جمره وسطى و بعد مشغول جمره عقبه شود، و به هر ترتيب مىخواهد هفت سنگ جمره عقبه و سه سنگ آن دو تاى ديگرى را بيندازد، لكن احتياط واجب از براى كسى كه از روى علم و عمد اين كار را كرده اعاده است.
مسأله ١٠ - اگر كسى فراموش كند در يكى از روزها رمى كند واجب است روز بعد آن را قضا كند، و اگر دو روز را فراموش كرد بايد در روز بعد هر دو را قضا كند، و همچنين است اگر از روى عمد ترك كرده باشد.
مسأله ١١ - واجب است قضا را مقدم بدارد بر اداء پس در روز يا زدم اگر بخواهد قضاى روز عيد را بجا بياورد اول قضاى عيد را بجا آورد و بعد رمي روز يازدهم را كه اداء است، و هم چنين بايد قضاى روز جلو را مقدم بدارد بر قضاى روز بعد، پس اگر در روز سيزدهم مثلا بخواهد قضاى روز عيد و روز يازدهم و روز دوازدهم را بجا آورد بايد به ترتيب از قضاى روز عيد شروع و به روز سيزدهم ختم كند كه اداء است.
مسأله ١٢ - چنانچه قضاء رمي جمرات سه گانه واجب است قضاء رمى بعض از آنها هم اگر ترك شده باشد واجب است، پس اگر در روز يازدهم جمره اولى را رمي كرد و دو تاى ديگر را نكرد روز بعد بايد آن را كه نكرده اتيان كند و بعد تكليف اين روز را بجا آورد.