مناسك حج - خمینی، روح الله - الصفحة ٢١٧
ج - كفايت نمىكند.
٢٤ - س - اگر قربانى از وجه غير مخمس باشد چه صورت دارد؟ ج - كفايت نمىكند.
٢٥ - س - در صورت عدم وجود گوسفند سالم، آيا مىتوان گوسفند مرضوض الخصيتين (گوسفندى كه تخمهاى آن را كوبيده اند) را ذبح نمود؟ ج - اگر غير خصى ومرضوض يافت نشود، ذبح خصى ومرضوض كافى است.
٢٦ - س - شخصى به اعتماد نايب خود در رمى، ذبح كرده و حلق نموده است، بعد معلوم شد كه نايب از جانب او رمى ننموده است، آيا ذبح و حلق او صحيح است؟ ج - كفايت مىكند.
٢٧ - س - شخصى در قربانى كسى را نايب خود كرد، و پس از آن به ديگرى نيابت داد، ولى شخص اول ذبح نمود، آيا صحيح است؟ ج - اگر اولى را از وكالت عزل نكرده كافى است. و مجرد نيابت دادن به دومى، عزل اولى از نيابت نيست.
٢٨ - س - شخصى با جهل به اشتراط مؤمن بودن ذابح، قربانى خود را به ديگرى واگذار كرده كه ذبح نمايد، بعد از ذبح متوجه مسأله شده است، وظيفه او چيست؟ ج - اگر مؤمن بودن ذابح معلوم نيست، بايد دو مرتبه قربانى كند.
٢٩ - س - كسى را وكيل در قربانى نموده، آيا وكيل مىتواند به ديگرى وكالت دهد؟ ج - اگر وكالت داده كه وكيل، خودش قربانى كند، نمىتواند به ديگرى بدهد.
٣٠ - س - اگر ذبح قربانى شخصى توسط غير مؤمن صورت گرفته باشد، آيا تكرار آن بايد در ايام تشريق باشد؟ ج - اگر در بقيه ذيحجه تا آخر آن هم قربانى شود كافى است. اگر چه تأخير آن از ايام تشريق جايز نيست.
٣١ - س - محرمى كه لباس احرامش بر اثر ذبح نجس شده، مىتواند به مقدارى كه براى ديگران ذبح مىكند، در لباس احرام نجس باشد؟ ج - در صورت امكان بايد لباس خود را تطهير كند، و اگر نكرد ضررى به احرام يا