مناسك حج - خمینی، روح الله - الصفحة ١٦٥
(يعنى حدود دو متر بالا تر ابتداى سراشيبى شروع مىكنند) صحيح و كافى است؟ يا حتما بايد از اول كوه صفا شروع و در مروه هم به سنگهاى سياه بعد از سنگهاى صاف كه بقاياى كوه است برسند؟ ج - سعى بايد بين دو كوه باشد و احراز شود، و لازم نيست بالا برود.
١٦ - س - در مناسك فرموده ايد كسى كه بين صفا و مروه، سعى مىكند واجب است در هنگامى كه به طرف مروه در حركت است توجهش به مروه باشد، و بالعكس، آيا اين وجوب توجه، تكليفى است و يا وضعى و تكليفى؟ ج - وضعى است.
١٧ - س - گاهى انسان در اثر ازدحام جهت رفتن براى سعى ناچار است از مسجد الحرام عبور كند، در اين صورت تكليف حائض و نفساء چيست، و آيا براى سعى هم مثل طواف نايب بگيرند؟ ج - اگر امكان نداشته باشد كه از راه ديگرى بروند بايد تأخير بيندازند، و اگر آن هم ممكن نيست نوبت به نيابت مىرسد، و بر فرض مخالفت چنانچه از آن راه رفت و خودش سعى كرد سعيش صحيح است هر چند گناه كرده است.
١٨ - س - زيادى در سعى جهلا، آيا حكم زيادى سهوى را دارد يا عمدى؟ ج - محل اشكال است.
١٩ - س - كسى كه نمىتواند بدون سوار شدن در چرخهاى معمولى در مسعى سعى كند لكن تمكن مالى ندارد، چون ارز خود را صرف سوغات كرده، وظيفهاش چيست؟ ج - اگر مىتواند با چرخ سعى كند ولو با فروش چيزى يا قرض بايد خودش سعى كند و استنابه صحيح نيست مگر آن كه مشقت و حرج در كار باشد.
٢٠ - س - شخصى شوط سوم سعى را به هم زد و با فاصله اندكى هفت شوط ديگر بجا آورد و تقصير نمود، آيا اين سعى صحيح است؟ ج - اشكال دارد و بايد سعى را اعاده كند.
٢١ - س - شخصى به اعتقاد اين كه هر شوط سعى رفت و برگشت از صفا به مروه است سعى را شروع مىكند و در شوط سوم متوجه مسأله مىشود و سعى خود را به هفت شوط خاتمه مىدهد، آيا سعى او چه حكمى دارد؟