١١١ - س - طواف كردن در محدوده ٥ / ٢٦ ذراع، و نماز خواندن پشت مقام هر چه نزديكتر به مقام، آن طورى كه در مناسك بيان شده است، گوئى نزد آنان بدعت است، آيا بايد همان گونه كه آنان در خارج از حد طواف مىكنند و دور از مقام نماز مىخوانند، انجام شود؟ ج - چنين چيزى نيست، و بايد به وظيفه عمل شود.
١١٢ - س - اين كه فرموده‌ايد در بعضى موارد بايد طواف و سعى را اتمام و اعاده كند، بفرمائيد كه ترتيب هم لازم است يا نه؟ ج - بلى، احتياط به اين است كه قبلا اتمام كند طواف را و نماز بخواند، و سپس اعاده نمايد.
١١٣ - س - كسى كه در سعى يا طواف عمره تمتع يا عمره مفرده، نياز به نايب پيدا كرده است، آيا نايب بايد در حالى كه محرم است، نيابت كند يا خير، بر فرض عدم لزوم احرام آيا بايد با لباس احرام طواف كند يا در لباس مخيط هم جايز است؟ ج - هيچ يك از احرام يا لباس احرام در نايب لزوم ندارد.
١١٤ - س - شخصى مسلوس است، براى طواف و نماز آن، وظيفه او چيست؟ ج - اگر وقتى دارد كه بتواند طواف را با وضو و نماز را با وضو انجام دهد بايد آن وقت را انتخاب كند و طواف و نماز را با وضو و بدن پاك بجا آورد و بقيه اعمال را بعد از آن اتيان نمايد، و اگر چنين وقتى ندارد در صورتى كه مشقت نداشته باشد براى هر بار كه حدث از او صادر شود يك وضو بگيرد و اگر مشقت دارد براى طواف يك وضو و براى نماز هم يك وضو بگيرد.
١١٥ - س - آيا در مواردى كه طواف و نماز بايد اعاده شود لازم است با لباس احرام باشد؟ ج - لازم نيست.
١١٦ - س - هر گاه محرم لباس احرام را كنار بگذارد و با لباس دوخته اعمال عمره را از طواف و سعى انجام دهد، جهلا يا عمدا، آيا طواف و سعى او صحيح است و عمره او مجزى است يا نه؟ ج - طواف و سعى مزبور صحيح، و عمره مذكور مجزى است.