ج - طواف و نماز را بايد اعاده كند، و فرقى بين دو صورت نيست.
٦٧ - س - كسى كه مىداند يا احتمال مىدهد كه مقدارى از طوافش را بدون اختيار انجام مىدهد، يعنى جمعيت او را مىبرند، آيا مىتواند از اول نسبت به آن مقدارى كه جمعيت او را مىبرند نيز قصد طواف كند و آن مقدار را مثل طواف سواره حساب كند؟ ج - بايد طواف را شروع كند، و اگر در اثناء بدون اختيار او را بردند همان مقدار را جبران كند و طواف را ادامه دهد.
٦٨ - س - مواردى كه بايد احتياطا طواف را تمام كند و نماز طواف بخواند و طواف را با نمازش اعاده كند آيا اگر يك طواف به قصد اعم از تمام و اتمام (يعنى چنانچه آن مقدار انجام شده، باطل بوده تمام هفت شوط را قصد طواف داشته باشد، و چنانچه صحيح بوده به متمم آن قصد طواف داشته باشد) انجام دهد و دو ركعت نماز بخواند، كافى است يا خير؟ ج - اين عمل صحيح نيست و ترديد در نيت است.
٦٩ - س - شخصى در عمره تمتع بعد از تقصير فهميد طواف و سعيش باطل بوده مجددا طواف و سعى را با لباس دوخته انجام داد، آيا مجزى و صحيح است يا نه و در فرض مذكور آيا بايد تقصير را هم تكرار كند يا نه؟ ج - طواف و سعى او صحيح است، و اعاده تقصير لازم نيست اگر چه احوط است.
٧٠ - س - شخصى چند مترى از يك شوط را خراب كرده است و چون دقيقا اول و آخر آن معلوم نيست، يك شوط كامل از حجر الاسود شروع و به آنجا ختم مىكند به قصد اين كه آنچه خراب شده به نحو صحيح انجام شود و زيادى قبلى و بعدى مقدمه علميه باشد، آيا اين طواف صحيح است؟ ج - صحيح است. مگر بعد از خراب شدن آن قسمت طواف را ادامه داده باشد كه در اين صورت طواف اشكال دارد.
٧١ - س - كسى كه به حدود مطاف آگاهى ندارد، بعد از فراغ از طواف شك مىكند كه در مطاف بوده است يا نه، آيا طوافش صحيح است يا نه؟ ج - اگر از اول در مطاف بود و شك در خارج شدن دارد، طوافش صحيح است. و اگر از اول شك دارد، با جهل مذكور در سؤال نمىتواند به طواف مزبور اكتفا كند.