تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٣ - تفسير

در آيه فوق آن را با اعمال و افكار اهل كتاب مقايسه كرده و مى‌گويد:" كداميك بدتر است" در حقيقت يك نوع كنايه مى‌باشد، همانطور كه گاهى مى‌بينيم فرد ناپاكى از فرد پاكى انتقاد مى‌كند، او در جواب مى‌گويد: آيا پاكدامنان بدترند يا آلودگان؟.

سپس به تشريح اين مطلب پرداخته و مى‌گويد:" آنها كه بر اثر اعمالشان مورد لعن و غضب پروردگار واقع شدند و آنان را به صورت" ميمون" و" خوك" مسخ كرد، و آنها كه پرستش طاغوت و بت نمودند، مسلما اين چنين افراد، موقعيتشان در اين دنيا و محل و جايگاهشان در روز قيامت بدتر خواهد بود، و از راه راست و جاده مستقيم گمراه‌ترند".

(مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْهِ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِيرَ وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ‌) [١] در باره معنى مسخ و تغيير چهره دادن بعضى از انسانها و اينكه آيا منظور از آن مسخ و دگرگون شدن چهره جسمانى است يا دگرگونى چهره فكرى و اخلاقى، به خواست خدا به طور مشروح در ذيل آيه ١٦٣ سوره اعراف سخن خواهيم گفت.

[١] سواء در لغت به معنى مساوات و اعتدال و برابرى است، و اينكه جاده مستقيم در آيه فوق سواء السبيل گفته شده به خاطر آن است كه قسمتهاى آن برابر و دو طرف آن مساوى و هموار است و به هر روش معتدل و منظم و خالى از انحراف، راه راست گفته مى‌شود.

ضمنا بايد توجه داشت كه جمله" عبد الطاغوت" عطف بر جمله" مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ‌" مى‌باشد و" عبد" فعل ماضى است و جمع عبد نيست آن چنان كه بعضى احتمال داده‌اند، و اينكه در آيه فوق نسبت پرستش طاغوت به اهل كتاب داده يا اشاره به گوساله‌پرستى يهود است و يا اشاره به تسليم بى‌قيد و شرط آنها در برابر پيشوايان منحرفشان مى‌باشد.