تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤١ - تفسير

ميان آنها جدايى نمى‌افكنم، آنها گفتند: ما عيسى را نمى‌شناسيم و به پيامبرى نمى‌پذيريم، سپس افزودند: ما هيچ آئينى را بدتر از آئين شما سراغ نداريم! آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت.

تفسير:

در آيه نخست، خداوند به پيامبر ص دستور مى‌دهد كه از اهل كتاب سؤال كن و" بگو چه كار خلافى از ما سر زده كه شما از ما عيب مى‌گيريد و انتقاد مى‌كنيد جز اينكه ما به خداى يگانه ايمان آورده‌ايم و در برابر آنچه بر ما و بر انبياء پيشين نازل شده تسليم هستيم".

(قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ‌) [١] اين آيه در حقيقت اشاره به گوشه‌اى ديگر از لجاجتها و تعصبهاى بى‌مورد يهود مى‌كند كه براى غير خود و غير آئين تحريف شده خويش هيچگونه ارزشى قائل نبودند و به خاطر همين تعصب شديد، حق در نظر آنها باطل و باطل در نظر آنان حق جلوه مى‌كرد.

و در پايان آيه جمله‌اى مى‌بينيم كه در حقيقت بيان علت جمله قبل است اين جمله مى‌گويد:" اگر شما توحيد خالص و تسليم در برابر تمام كتب آسمانى را بر ما ايراد مى‌گيريد به خاطر آن است كه بيشتر شما فاسق و آلوده به گناه شده‌ايد، چون خود شما آلوده و منحرفيد اگر كسانى پاك و بر جاده حق باشند در نظر شما عيب است".

(وَ أَنَّ أَكْثَرَكُمْ فاسِقُونَ‌).

[١]" تنقمون" از ماده" نقمت" است كه در اصل به معنى انكار كردن چيزى است به زبان و يا بوسيله عمل و مجازات نمودن.