تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٩ - تفسير دشمنان جاويدان

در ميان مسيحيان است‌ [١] و شايد نياز بتذكر نداشته باشد كه اين عاقبت دردناك منحصر بمسيحيان نيست اگر مسلمانان هم راه آنها را به پويند بهمان سرنوشت گرفتار خواهند شد.

٢-" عداوت" در اصل از ماده" عدو" بمعنى تجاوز مى‌آيد و" بغضاء" از ماده" بغض" بمعنى تنفر از چيزى است و ممكن است فرق ميان اين دو كلمه اين باشد كه" بغض" بيشتر جنبه" قلبى" دارد و" عداوت" جنبه" عملى" و يا لا اقل اعم از عملى و قلبى است.

٣- از آيه فوق چنين بر ميايد كه طائفه نصارى بعنوان پيروان يك مذهب (و يا يهود و نصارى هر دو) تا پايان جهان در دنيا وجود خواهند داشت. در اينجا اين سؤال پيش ميايد كه از اخبار اسلامى چنين استفاده ميشود كه پس از ظهور مهدى ع در سرتاسر جهان يك آئين بيشتر نخواهد بود و آن آئين اسلام است، و اين دو را چگونه ميتوان با هم جمع كرد؟

ولى ممكن است كه مسيحيت (و يا مسيحيت و آئين يهود) بصورت يك اقليت بسيار ضعيف در جهان حتى در عصر مهدى باقى بماند، زيرا ميدانيم در آن عصر نيز آزادى اراده انسانها از بين نمى‌رود و دين جنبه اجبارى پيدا نمى‌كند اگر چه اكثريت قاطع مردم جهان راه حق را ميابند و به آن مى‌گروند و مهمتر از همه اينكه حكومت روى زمين يك حكومت اسلامى خواهد بود.

[١] بنا بر اين ضمير" بينهم" به نصارى كه در آغاز آيه ذكر شده باز مى‌گردد.